دوشنبه 7 آذر 1390  10:16 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مقالات مذهبی ،

 

گروه حوزه‌های علمیه:

حمیدرضا یونسی

 

امام علی بن موسی الرضا(ع) در احادیثی چند به شرح چگونگی احیای عزای حسینی پرداخته‌اند تا با این كار همچون دیگر امور چراغ راهی برای محبان اهل بیت(ع) در ترویج فرهنگ عاشورا باشد.

 

زنده نگاه‌داشتن قیام عاشورا از دیرباز مورد اهتمام شیعیان اهل بیت(ع) بوده و هست بطوری كه برخی حتی محل كسب خود را به مدت 10 روز یا كمتر و بیشتر كاملا در اختیار عزاداران حسینی(ع) قرارداده تا به احیای این امر بپردازند، سیاه‌پوش كردن مساجد، تكایا و حتی منازل شخصی و پرچم سیاه بر سر در منازل نصب كردن از دیگر مسائلی است كه در فرهنگ‌های مختلف بومی اقلیمی شیعی مورد توجه است.......

 

این شور و غوغا به اوج خود می‌رسد چونانكه عاشقان بر سینه و سر زده و مدهوش شوق یار می‌شوند و آرزویشان «یَا لَیتَنِی كُنتُ مَعَهم» است و اشك‌ریزان و پای برهنه در اجتماعاتی عظیم حضور به هم می‌رسانند تا شاید ذره‌ای، فقط ذره‌ای از دردی كه بر اهل بیت علیهم السلام در این روز گذشت التیام بیابد و خود را شریكان با انوار قدس الهی در این مصیب اعظم می‌دانند.

 

اما از آنجا كه شیعه همیشه آب را از سرچمشه نوش كرده و نگاهی به پس‌آب‌های گل‌آلود دیگران نداشته در این مهم نیز باید بر در خانه اهل بیت رسول خدا(ص) رفت و دید كه احیای این امر را چگونه ارزشمند و با عظمت ترتیب می‌دادند؛ آری به طوس آن جایگاه رفیع، آن بقعه نورانی و آن بهشت خفته در خراسان می‌رویم تا پای درس علی بن موسی الرضا صلوات الله علیه و علی آبائه و اجداده و اولاده بنشینیم و به نوش جان بیابیم كه ایشان چگونه بر احیای امر عاشورا دستور فرموده‌اند.

 

شیخ صدوق در امالی از ابراهیم بن ابی المحمود روایت كرده كه حضرت امام رضا(ع) فرمودند: «همانا ماه محرم ماهی بود كه اهل جاهلیت قتال در آن ماه را حرام می‌دانستند و این امت جفاكار خون‌های ما را در آن ماه حلال دانستند و هتك حرمت ما كردند و زنان و فرزندان ما را در آن ماه اسیر كردند و آتش در خیمه‌های ما افروختند و اموال ما را غارت كردند و حرمت حضرت رسالت(ص) را در حق ما رعایت نكردند، همانا مصیبت روز شهادت حسین(ع) دیده‌های ما را مجروح گردانیده است و اشك ما را جاری كرده و عزیز ما را ذلیل گردانیده است و زمین كربلا مورث كرب و بلاء ما شد تا روز قیامت، پس بر مثل حسین باید بگریند گریه كنندگان، همانا گریه بر آن حضرت فرو می‌ریزد گناهان بزرگ را.» پس حضرت فرمود كه پدرم چون ماه محرم داخل می‌شد تا عاشر محرم چون روز عاشورا می‌شد آن روز مصیبت و حزن و گریه او بود و می‌فرمود امروز روزی است كه حسین(ع) شهید شده است.

 

همچنین شیخ صدوق از آن حضرت روایت كرده كه هر كه ترك كند سعی در حوائج خود را در روز عاشورا حق تعالی حوائج دنیا و آخرت او را برآورد و هر كه روز عاشورا روز مصیبت و اندوه و گریه او باشد حق تعالی روز قیامت را روز شادی و سرور آن گرداند و دیده‌اش در بهشت به ما روشن باشد و هر كه روز عاشورا را روز بركت شمارد و برای بركت آذوقه در آن روز در خانه ذخیره كند بركت نیابد در آنچه ذخیره كرده است و خدا او را در روز قیامت با یزید و عبدالله بن زیاد و عمر بن سعد لعنهم الله در اسفل درك جهنم محشور گرداند.

 

همچنین به سند معتبر از ریان بن شبیب كه خال معتصم خلیفه عباسی بوده است روایت كرده كه گفت در روز اول محرم به خدمت امام رضا(ع) رفتم، فرمودند كه ای پسر شبیب آیا روزه‌ای؟ گفتم: نه. فرمودند كه این روزی است كه حق تعالی دعای حضرت زكریا را مستجاب فرمود در وقتی كه از حق تعالی فرزند طلبید و ملائكه او را ندا كردند در محراب كه خدا بشارت می‌دهد تو را به یحیی پس هر كه این روز را روزه دارد دعای او مستجاب شود چنانكه دعای زكریا مستجاب شد پس فرمودند كه ای پسر شبیب محرم ماهی بود كه اهل جاهلیت در زمان گذشته ظلم و قتال را در این ماه حرام می‌دانستند برای حرمت این ماه، پس این امت حرمت این ماه را نشناختند و حرمت پیغمبر(ص) خود را ندانستند، و در این ماه با ذریه پیغمبر(ص) خود قتال كردند و زنان ایشان را اسیر كردند و اموال ایشان را به غارت بردند پس خدا نیامرزد ایشان را هرگز!

 

ای پسر شبیب اگر برای چیزی گریه می‌كنی پس گریه كن برای حسین بن علی علیهماالسلام كه او را مانند گوسفند ذبح كردند و او را با هجده نفر از اهل بیت او شهید كردند كه هیچیك را در روی زمین شبیه و مانندی نبود. و به تحقیق كه گریستند برای شهادت او آسمان‌های هفتگانه و زمینها و به تحقیق كه چهار هزار ملك برای نصرت آن حضرت از آسمان فرود آمدند چون به زمین رسیدند آن حضرت شهید شده بود پس ایشان پیوسته نزد قبر آن حضرت هستند ژولیده مو گردآلود تا وقتی كه حضرت قائم آل محمد(ص) ظاهر شد، پس از یاوران آن حضرت خواهند بود و در وقت جنگ شعار ایشان این كلمه خواهد بود: «یا لَثاراتِ الْحُسِیْن عَلَیْهِ السَّلام».

 

ای پسر شبیب خبر داد مرا پدرم از پدرش از جدش كه چون جدم حسین(ع) كشته شد آسمان خون و خاك سرخ بارید. ای پسر شبیب اگر گریه كنی بر حسین(ع) تا آب دیده بر روی تو جاری شود حق تعالی جمیع گناهان صغیره و كبیره تو را بیامرزد خواه اندك باشد و خواه بسیار. ای پسر شبیب اگر خواهی خدا را ملاقات كنی و هیچ گناهی بر تو نباشد پس زیارت كن امام حسین(ع) را.

 

ای پسر شبیب اگر خواهی كه در غرفه عالیه بهشت ساكن شوی با رسول خدا(ص) و ائمه طاهرین(ع) پس لعنت كن قاتلان حسین(ع) را. ای پسر شبیب اگر خواهی كه مثل ثواب شهدای كربلا را داشته باشی پس هرگاه كه مصیبت آن حضرت را یاد كنی بگو: «یا لَیْتَنی كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوزَ فَوْزاً عَظیماَ؛ ای كاش من بودم با ایشان و رستگاری عظیمی می‌یافتم». ای پسر شبیب اگر خواهی كه در درجات عالیات بهشت با ما باشی پس برای اندوه ما، اندوهناك باش و برای شادی ما شاد باش و بر تو باد به ولایت و محبت ما كه اگر مردی سنگی دوست دارد حق تعالی او را در قیامت با آن محشور می‌‌گرداند.

 

یادآور می‌شود در این یادداشت از مباحث پایگاه جامع عاشورا بهره‌برداری شده است.

   


نظرات()  
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

وبلاگ آشـــــــــوب

همــــــه چـــــی بــــرای همــــــه چـــــی
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو