دوشنبه 7 آذر 1390  10:50 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مقالات مذهبی ،

منابع مقاله:

ترجمه مفاتیح الجنان 

نوشته : حضرت آیت الله حسین انصاریان

 

آگاه باش كه این ماه، ماه حزن و اندوه اهل بیت علیهم السّلام و شیعیان ایشان است. از حضرت رضا علیه السّلام روایت شده: چون ماه محرّم فرا مى‏رسید، كسى پدرم را خندان نمى‏دید، و پیوسته تا روز دهم اندوه و حزن بر او غالب بود، چون روز عاشورا میشد روز مصیبت و حزن و گریه، ایشان بود، و مى‏فرمودند: امروز روزى است كه حسین علیه السّلام شهید شد.

شب اول: سیّد ابن طاووس در كتاب «اقبال» براى این شب، چند نماز ذكر فرموده: اوّل: صدر ركعت كه در هر ركعت سوره‏هاى «حمد» و سوره توحید» خوانده مى‏شود. دوّم: دو ركعت كه در ركعت اول سوره‏هاى «حمد» و «انعام»، و در ركعت دوم سوره‏هاى «حمد» و «یس» خوانده مى‏شود. سوم: دو ركعت كه در هر ركعت سوره «حمد» و یازده سوره «توحید» خوانده‏ مى‏شود. از رسول خدا صلى اللّه علیه و آله روایت شده: هركه این دو ركعت نماز را در این شب بجا آورد، و فردایش را كه اول سال است روزه بدارد، مانند كسى است كه همه طول سال را همواره كار خیر كرده، و در آن سال محفوظ باشد، و اگر بمیرد به بهشت مى‏رود. سیّد ابن طاووس براى هلال این ماه دعاى مبسوطى ذكر كرده است.............

روز اول: بدان‏كه روز اوّل محرم، اول سال قمرى است، و در آن دو عمل وارد شده:

اول: روزه گرفتن، در روایت ریّان بن شبیب از حضرت رضا علیه السّلام روایت شده: هركه در این روز روزه بدارد، و خدا را بخواند خدا دعاى او را مستجاب كند، چنان‏كه دعاى زكرّیا را اجابت فرمود. دوم: از حضرت رضا علیه السّلام روایت شده: رسول خدا صلى اللّه علیه و آله روز اول محرّم دو ركعت نماز بجا آورد، و چون فارغ مى‏شد، دستها را به آسمان برمى‏داشت و این دعا را سه مرتبه مى‏خواند:

خدایا تویى معبود ازلى، و این است سال نو، در این سال از تو درخواست مى‏كنم حفظ شدنم را از شیطان، و قدرت و غلبه و بر نفس فرمانده به گناه، و مشغول بودن به آنچه كه مرا به تو نزدیك مى‏كند، اى صاحب بزرگى و بزرگوارى، اى تكیه‏گاه كسى‏كه تكیه‏گاهى ندارد، اى اندوخته كسى‏كه اندوخته كسى‏كه اندوخته‏اى ندارد، اى پناهگاه كسى‏كه پناهگاى ندارد، اى فریادرس كسى‏كه فریادرسى ندارد، اى پشتوانه كسى‏كه پشتوانه‏اى ندارد، اى گنجینه كسى‏كه گنجى ندارد، اى نیكو آزمایش، اى بزرگ امید، اى عزّت ناتوان، اى نجات‏بخش غرق‏شدگان، اى رهاننده هلاك شدگان، اى نعمت‏دهنده، اى زیباكار، اى فزون‏بخش، اى نیكوكار، تویى كه برایت سجده كرد، سیاهى شب، و روشنى روز، و تابش ماه، و شعاع خورشید، و خروش آب و صداى برگ درختان، اى خدا شركى براى تو نیست. خدایا ما را بهتر از آنچه گمان مى‏كنند قرار ده، و از ما آنچه را نمى‏دانند بیامرز، و به آنچه از ما مى‏گویند سرزنشمان مكن، خدا مرا بس است، معبودى جز او نیست، بر اوء تكیه كردم، و او پروردگار عرش بزرگ است، به او ایمان آوردیم. همه‏چیزها از جانب پروردگار ماست، و یادآور نشوند مگر صاحبان خرد، پروردگارا دلهاى ما را بعد از آنكه هدایتمان فرمودى منحرف مكن، و از نزد خود رحمتى به ما ببخش، همانا تو بخشنده‏اى. شیه طوسى فرموده: كه روزه دهه اول محرم مستحب است ولى روز عاشورا تا بعد از عصر از خوراكى و آشامیدنى خوددارى كند، آنگاه كمى تربت بخورد، و سیّد روایت كرده كه روزه تمام این ماه فضیلت دارد، و روزه آن روز روزه‏دار را از هر گناهى حفظ مى‏كند.

روز سوم: روزى است كه حضرت یوسف علیه السّلام از زندان آزاد شد، هركه آن روز را روزه بگیرد، حق تعالى كارهاى مشكل را بر او آسان كند و اندوه را از او برطرف سازد، و در روایت نبوى آمده: دعایش اجابت شود.

روز نهم: روز تاسوعات. از امام صادق علیه السّلام روایت شده: تاسوعا روزى است كه امام حسین علیه السّلام و اصحابش را در كربلا محاصره كردند و سپاه شام براى جنگ با آن حضرت گرد آمدند و ابن مرجانه و عمر سعد، به خاطر كثرت سپاه و بسیارى لشگر، كه براى آنها گرد آمده بودند، خوشحال شدند، و امام حسین علیه السّلام و اصحابش را ضعیف به حساب آوردند، و یقین كردند كه براى حضرت یاورى نخواهد آمد، و اهل عراق او را مدد نخواهند كرد، سپس فرمود: پدرم فداى آن ضعیف غریب.

شب دهم: شب عاشوراست، سیّد سیّد در كتاب «اقبال» براى این شب دعاها و نمازهاى بسیار با فضیلتهاى فراوان روایت كرده، از جمله صدر ركعت نماز كه در هر ركعت پس از سوره حمد سه مرتبه سوره توحید خوانده، و بعد از پایان صد ركعت هفتاد مرتبه بگوید:

منزّه است خدا، و سپاس خداى را، و نیست معبودى جز خدا، و خدا بزرگتر است، و جنبش و نیرویى نیست مگر به خداى برتر بزرگ. و در روایت دیگر پس از العلى العظیم استغفار هم ذكر شده. و نیز چهار ركعت نماز در آخر شب كه در هر ركعت پس از سوره حمد، هركدام از آیة الكرسى و سوره‏هاى توحید و فلق، و ناس را ده مرتبه بخواند، و پس از سلام‏ صدمرتبه سوره تحید را قرائت كند. و دیگر چهار ركعت نماز، د رهر ركعت سوره حمد و پنجاه مرتبه سوره توحید و این نماز برابر است با نماز امیر المؤمنین علیه السّلام كه فضیلت بسیار دارد، و فرموده: پس از نماز، بسیار ذكر خدا كند، و صلوات بسیار بر رسول خدا صلى اللّه علیه و آله فرستد، و هرچه مى‏تواند بر دشمنان ایشان لعن كند. و در فضیلت احیا این شب روایت كرده: مانند آن است كه عبادت كرده باشد به عبادت جمیع فرشتگان، و عبادت در آن، برابر هفتاد سال عبادت است، و اگر كسى را توفیق دست دهد، در چنین شبى در كربلا باشد، و امام حسین علیه السّلام را زیارت كند و نزد آن حضرت تا صبح بیتوته كند، خدا او را آغشته به خون امام حسین علیه السّلام در زمره شهدا با آن حضرت محشور فرماید.

روز دهم: روز شهادت سیّد الشهدا علیه السّلام، و روز مصیب و حزن ائمه طاهرین علیهم السّلام و شیعیان ایشان است، و در این روز سزاوار است شیعیان مشغول كارى از كارهاى دنیا نگردند، و براى خانی خود چیزى ذخیره نكنند، و مشغول گریه و نوحه و مصیبت باشند، و عزادارى حضرت امام حسین علیه السّلام را بر پا كنند و اشتغال به ماتم داشته باشند به صورتى كه در ماتم عزیزترین اولاد و اقوام خود اشتغال مى‏ورزند، و آن حضرت را به زیارت عاشورا كه پس از این در باب زیارات [صفحه 704] بیاید، زیارت كنند.

و در نفرین و لعن بر قاتلان آن حضرت سعى نمایند.

و یكدیگر را در مصیبت آن وجود مقدّس به این جملات تعزیت گویند:

خدا مزدهاى ما را به خاطر سوگوارى‏مان براى حسین (درود بر او باد) بزرگ گرداند، و قرار دهد ما و شما را از خونخواهانش به همراه ولى‏اش امام مهدى از خاندان محمّد (درود بر ایشان باد). و سزاوار است در این روز مقتل [كتابهایى كه پیرامون واقعه كبربلا نگاشته شده است‏] بخوانند، و یكدیگر را بگریانند. روایت شده كه چون حضرت موسى به ملاقات حضر و فرا گرفتن بعضى از حقایق از آن جناب مأمور شد. اول چیزى كه در هنگام ملاقات بین ایشان مذاكره شد، این بود كه خضر براى حضرت موسى مصائب و بلاهایى را كه بر آل محمّد علیهم السّلام وارد مى‏شود ذكر نمود و هر دو گریستند، و گریستن ایشان‏ شدّت گرفت. از ابن عباس روایت شده است: در ذى قار خدمت امیر المؤمنین علیه السّلام رسیدم، صحیفه‏اى به خط خود و املاء پیامبر صلى اللّه علیه و آله بیرون آورد، و از آن صحیفه براى من خواند، در آن صحیفه مقتل امام حسین علیه السّلام بود، و اینكه چگونه شهید مى‏شود، و چه كسى او را به شهادت مى‏رساند، و چه كسى او را یارى مى‏كند، و چه كسى با او شهید مى‏شود، پس آن حضرت گریه كرد و گریه‏اى سخت و مرا به گریه انداخت. فقیر گوید: اگر مقام را گنجایش بود، مختصر مقتلى در اینجا ذكر مى‏كردم، امّا محل را گنجایش آن نیست هركه بخواهد به كتابهاى ما در زمینه مقتل رجوع كند. در هر صورت اگر كسى در این روز نزد قبر مطّهر آن حضرت باشد، و مردم را آب دهد، مانند كسى است كه لشگر آن جناب را آب داده باشد، و با آن حضرت در كربلا حاضر بوده، و خواندن هزار مرتبه سوره توحید در این روز فضیلت بسیار دارد، و روایت شده: خداى رحمان به سوى او نظر رحمت كند، و سیّد براى این روز دعاى ینقل كرده شبیه به دعاى عشرات، بلكه موافق بعضى روایات، ظاهرا خود آن دعا باشد.

شیخ طوسى از عبد اللّه بن سنان از امام صادق علیه السّلام چهار ركعت نماز و دعایى نقل كرده است كه باید د راین روز در وقت چاشت بجا آورد، ما به خاطر اختصار ذكر نكردین، هركه طالب است به زاد المعارد رجوع كند و نیز شایسته است كه شیعیان در این روز بى‏آنكه قصد روزه كنند، از خوردن و آشامیدن امساك نمایند. و در آخر روز، پس از عصر افتار كنند به غ

   


نظرات()  
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

وبلاگ آشـــــــــوب

همــــــه چـــــی بــــرای همــــــه چـــــی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic