تبلیغات
وبلاگ آشـــــــــوب - مطالب مفاتیح الجناح
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:31 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،

سه شنبه زیارت امام سجاد و امام باقر و امام صادق علیهم السلام

اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا خُزّانَ عِلْمِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا

سلام بر شما اى گنجینه داران علم خدا سلام بر شما اى

تَراجِمَةَ وَحْىِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا اَئِمَّةَ الْهُدى اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا

ترجمانان (و مفسران ) وحى خدا سلام بر شما اى پیشوایان هدایت سلام بر شما اى

اَعْلامَ التُّقى اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا اَوْلادَ رَسُولِ اللّهِ اَنَا عارِفٌ بِحَقِّكُمْ

نشانه هاى پرهیزكارى سلام بر شما اى فرزندان رسول خدا من به حق شما شناسایى دارم

مُسْتَبْصِرٌ بِشَأنِكُمْ مُعادٍ لاِعْداَّئِكُمْ مُوالٍ لاِوْلِیاَّئِكُمْ بِاَبى اَنْتُمْ وَاُمّى

و به شاءن و مقامتان بینایى كامل دارم دشمنم با دشمنانتان دوستم با دوستانتان پدر و مادرم به فدایتان

صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْكُمْ اَللّهُمَّ اِنّى اَتَوالى آخِرَهُمْ كَما تَوالَیْتُ اَوَّلَهُمْ

درود خدا بر شما خدایا من دوست دارم آخرین ایشان را چنانچه دوست دارم نخستین آنها را

وَاَبْرَءُ مِنْ كُلِّ وَلیجَةٍ دُونَهُمْ وَ اَكْفُرُ بِالْجِبْتِ وَالطّاغُوتِ وَاللاّتِ

و بیزارى جویم از هر همدم باطل غیر از ایشان و به جبت و طاغوت (مدعیان دروغین مقام ایشان ) و لات

وَالْعُزّى صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْكُمْ یا مَوالِىَّ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكاتُهُ اَلسَّلامُ

و عزى كافرم درود خدا بر شما اى سروران من و رحمت خدا و بركاتش سلام بر

عَلَیْكَ یا سَیِّدَ الْعابِدینَ وَ سُلالَةَ الْوَصِیّینَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا باقِرَ عِلْمِ

تو اى بزرگ عابدان و نژاد پاك اوصیاء سلام بر تو اى شكافنده علم

النَّبِیّینَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا صادِقاً مُصَدَّقاً فِى الْقَوْلِ وَ الْفِعْلِ یا مَوالِىَّ

پیامبران سلام بر تو اى راستگوى تصدیق شده در گفتار و كردار اى سروران من

هذا یَوْمُكُمْ وَ هُوَ یَوْمُ الثُّلَثاَّءِ وَ اَنَا فیهِ ضَیْفٌ لَكُمْ وَ مُسْتَجیرٌ بِكُمْ

امروز كه روز سه شنبه است روز شما است و من در این روز مهمان شمایم و پناه جوى به شمایم پس از من

فَاَضیفُونى وَ اَجیرُونى بِمَنْزِلَةِ اللّهِ عِنْدَكُمْ وَ آلِ بَیْتِكُمُ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ

پذیرایى كنید و پناهم دهید بدان مقامى كه خدا در نزد شما و خاندان پاك و پاكیزه شما دارد.

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:30 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،

اعمال شب و روز اول محرم

شب اوّل سیّد در اقبال براى این شب چند نماز ذكر فرموده :

اوّل : صد ركعت در هر ركعت حمد و توحید بخواند .

دوّم : دو ركعت در ركعت اوّل حمد و انعام و در دوّم حمد و یَّس .

سوّم : دو ركعت در هر ركعت حمد و یازده قُل هُوَاللّهُ اَحَدٌ در روایت است از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله كه هر كه در این شب این دو ركعت نماز را بجا آورد و صبحش را كه اوّل سال است روزه بدارد مثل كسى است كه تمام سال را مُداومت به خیر كرده و در آن سال محفوظ باشد و اگر بمیرد به بهشت برود .

و نیز سیّد براى هلال این ماه دعاء مَبْسُوطى ذكر فرموده و اگر ممكن شود احیا بدارد این شب را به دعا و نماز و خواندن قرآن روز اوّل .

بدانكه اوّل محرم اوّل سال است و در آن دو عمل وارد است :

اوّل : روزه است و در روایت رَیّان بن شبیب از حضرت امام رضاعلیه السلام مرویست كه هر كه در این روز روزه بدارد و خدا را بخواند خداوند دعاى او را مستجاب كند چنانكه دعاى زكریّا را مستجاب نمود .

دوم : از حضرت امام رضا علیه السلام منقولست كه حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله روز اوّل محرم دو ركعت نماز مى كرد و چون فارغ مى شد دستها را بلند مى كرد و این دعا را سه دفعه مى خواند:

اَللّهُمَّ اَنْتَ الاِْلهُ الْقَدیمُ وَهذِهِ سَنَةٌ

خدایا تویى معبود ازلى و این سال

جَدیدَةُ فَاَسْئَلُكَ فیهَاالْعِصْمَةَ مِنَالشَّیْطانِ وَالْقُوَّةَ عَلى هذِهِ النَّفْسِ

تازه است از تو خواهم در این سال نگهداریم را از شیطان و نیروى بر این نفس

الاْمّارَةِ بِالسّوَّءِ وَالاِْشْتِغالَ بِما یُقَرِّبُنى اِلَیْكَ [یاكَریمُ] یا ذَاالْجَلالِ

كه پیوسته به گناه فرمان مى دهد و سرگرمى بدانچه مرا به تو نزدیك كند اى صاحب جلالت

وَالاِْكْرامِ یا عِمادَ مَنْ لا عِمادَ لَهُ یا ذَخیرَةَ مَنْ لا ذَخیرَةَ لَهُ یا حِرْزَ

و بزرگوارى اى تكیه گاه كسى كه تكیه گاهى ندارد اى ذخیره آنكس كه ذخیره ندارد اى پناهگاه

مَنْ لا حِرْزَ لَهُ یا غِیاثَ مَنْ لا غِیاثَ لَهُ یا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ یا كَنْزَ

آنكس كه پناهگاهى ندارد اى فریادرس آنكس كه فریادرسى ندارد اى پشتیبان آنكس كه پشتیبانى ندارد اى گنج

مَنْ لا كَنْزَ لَهُ یا حَسَنَ الْبَلاَّءِ ی ا عَظیمَ الرَّج اَّءِ ی ا عِزَّ الضُّعَف آءِ ی ا مُنْقِذَ

آنكس كه گنجى ندارد اى كه آزمایشت نیكو است اى بزرگ مایه امید اى عزت بخش ناتوانان اى نجات بخش

الْغَرْقى یا مُنْجِىَ الْهَلْكى یا مُنْعِمُ یا مُجْمِلُ یا مُفْضِلُ یا مُحْسِنُ

غریقان اى خلاص كننده هالكان اى نعمت بخش اى زیباپرور اى فزون بخش اى نیكوده

اَنْتَ الَّذى سَجَدَ لَكَ سَوادُ اللَّیْلِ وَنُورُ النَّهارِ وَضَوْءُ الْقَمَرِ وَشُعاعُ

تویى كه سجده كرد (و به كمال خضوع درآمد) برایت سیاهى شب و روشنى روز و تابش ماه و شعاع

الشَّمْسِ وَدَوِىُّ الْمآءِ وَحَفیفُ الشَّجَرِ یا اَللّهُ لا شَریكَ لَكَ اَللّهُمَّ

خورشید و صداى ریزش آب و بهم خوردن درخت اى خدایى كه شریك ندارى خدایا

اجْعَلْنا خَیْراً مِمّا یَظُنُّونَ وَاغْفِرْ لَنا ما لا یَعْلَمُونَ وَلا تُؤ اخِذْنا بِما

قرارمان ده بهتر از آنچه مردم گمان كنند و بیامرز از ما آنچه را كه نمى دانند و مگیر ما را بدانچه

یَقُولُونَ حَسْبِىَ اللّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ

گویند بس است مرا خدا معبودى جز او نیست بر او توكل كنم و او است پروردگار عرش

الْعَظیمِ امَنّا بِهِ كُلُّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَما یَذَّكَّرُ اِلاّ اُولُوا الاْلْبابِ رَبَّنا

عظیم ایمان داریم به او و هرچه هست از نزد پروردگار ما است و اندرز نگیرند جز خردمندان پروردگارا

لاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ اِذْ هَدَیْتَنا وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهّابُ

منحرف مساز دلهاى ما را پس از آنكه هدایتمان كردى و ببخش به ما از پیش خود رحمتى كه براستى تویى بخشایشگر

 

شیخ طوسى فرموده كه مستحب است روزه دهه اوّل محرم ولكن روز عاشورا امساك نماید از طعام و شَراب تا بعد از عصر آن وقت بقدر كمى تربت تناول نماید و سیّد روایت كرده فضیلت روزه تمام ماه را و آنكه روزه او نگه میدارد صائم آن را از هر گناهى .

روز سوّم روزى است كه حضرت یوسف علیه السلام از زندان بیرون شده هركه آن روز را روزه دارد آسان فرماید حق تعالى بر او كارهاى مشكل را و برطرف كند از او اندوه را و در روایت نبوى صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله است كه دعایش مستجاب شود .

روز نهم روز تاسوعا است از حضرت صادق علیه السلام روایت است كه فرمود تاسوعا روزى بود كه جناب امام حسین علیه السلام و اصحابش را در كربلا محاصره كردند و سپاه شام بر قتال آن حضرت اجتماع كردند و ابن مرجانه و عُمر سعد خوشحال شدند به سبب كثرت سپاه و بسیارى لشكر كه براى آنها جمع شده بود و جناب امام حسین علیه السلام و اصحابش را ضعیف شمردند و یقین كردند كه یاورى از براى آن حضرت نخواهد آمد و اهل عراق او را مَدَد نخواهند نمود پس فرمود پدرم فداى آن ضعیف غریب .

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:29 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،

اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا اَوْلِیاَّءَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا حُجَجَ اللّهِ

سلام بر شما اى دوستان خدا سلام بر شما اى حجتهاى خدا

اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا نُورَ اللّهِ فى ظُلُماتِ الاْرْضِ اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ

سلام بر شما اى نور(هاى ) خدا در تاریكیهاى زمین سلام بر شما

صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْكُمْ وَعَلى آلِ بَیْتِكُمُ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ بِاَبى اَنْتُمْ

و درود خدا بر شما و بر خاندان پاك و پاكیزه تان باد پدرم و

وَ اُمّى لَقَدْ عَبَدْتُمُ اللّهَ مُخْلِصینَ وَ جاهَدْتُمْ فِى اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتّى

و مادرم به فداى شما كه براستى شما خداى را از روى اخلاص پرستش كردید و آنطور كه باید و شاید در راه خدا جهاد

اَتیكُمُ الْیَقینُ فَلَعَنَ اللّهُ اَعْداَّئَكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الاِْنْسِ اَجَمْعَینَ وَ اَنَا اَبْرَءُ

كردید تا مرگ به سراغ شما آمد پس خدا لعنت كند همه دشمنانتان را از جن و انس و من به سوى خدا

اِلَى اللّهِ وَ اِلَیْكُمْ مِنْهُمْ یا مَوْلاىَ یا اَبا اِبْراهیمَ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ یا

و شما از ایشان بیزارى مى جویم اى سرور من اى ابا ابراهیم - موسى بن جعفر - و اى

مَوْلاىَ یا اَبَا الْحَسَنِ عَلِىَّ بْنَ مُوسى یا مَوْلاىَ یا اَبا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ

مولاى من اى ابالحسن - على بن موسى - و اى آقاى من اى ابا جعفر - محمد

بْنَ عَلِی یا مَوْلاىَ یا اَبَا الْحَسَنِ عَلِىَّ بْنَ مُحَمَّدٍ اَنَا مَوْلىً لَكُمْ

بن على - و اى مولاى من اى اباالحسن - على بن محمد - من دوست شمایم

مُؤْمِنٌ بِسِرِّكُمْ وَ جَهْرِكُمْ مُتَضَیِّفٌ بِكُمْ فى یَوْمِكُمْ هذا وَ هُوَ یَوْمُ

ایمان به راز نهان و امر آشكار شما دارم و خود را در این روز كه روز

الاْرْبَعاَّءِ وَ مُسْتَجیرٌ بِكُمْ فَاَضیفُونى وَ اَجیرُونى بِآلِ بَیْتِكُمُ

چهارشنبه است به مهمانى شما خوانده ام و به شما پناه آورده ام پس از من پذیرایى كنید و پناهم دهید به حق خاندان

الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ

پاك و پاكیزه تان

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:25 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،

پنجشنبه زیارت امام حسن عسكرى علیه السلام

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وَلِىَّ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا حُجَّةَ اللّهِ وَخالِصَتَهُ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اِمامَ

سلام بر تو اى ولى خدا سلام بر تو اى حجت خدا و بنده خدا و بنده خالص او سلام بر تو اى پیشواى

الْمُؤْمِنینَ وَوارِثَ الْمُرْسَلینَ وَحُجَّةَ رَبِّ الْعالَمینَ صَلَّى اللّهُ عَلَیْكَ

مؤ منان و وارث فرستادگان (خدا) و حجت پروردگار جهانیان درود خدا بر تو

وَعَلى آلِ بَیْتِكَ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ یا مَوْلاىَ یا اَبا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ

و بر خاندان پاك و پاكیزه ات اى سرور من اى ابا محمد - حسن

بْنَ عَلِی اَنَا مَوْلىً لَكَ وَلِآلِ بَیْتِكَ وَهذا یَوْمُكَ وَ هُوَ یَوْمُ الْخَمیسِ

بن على - من دوست شما و خاندانت هستم و امروز كه روز پنجشنبه است روز شما است

وَ اَنَا ضَیْفُكَ فیهِ وَ مُسْتَجیرٌ بِكَ فیهِ فَاَحْسِنْ ضِیافَتى وَ اِجارَتى

و من در این روز میهمان شمایم و پناهنده به شمایم پس نیكو از من پذیرایى كن و بخوبى پناهم ده

بِحَقِّ آلِ بَیْتِكَ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ

به حق خاندان پاك و پاكیزه ات

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:24 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،


جمعه زیارت حضرت صاحب الزمان علیه السلام

همان روزى است كه در آن روز ظهور خواهد بود. فرمود بگو در زیارت آن حضرت :

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا حُجَّةَ اللّهِ فى اَرْضِهِ

سلام بر تو اى حجت خدا در روى زمین

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا عَیْنَ اللّهِ فى خَلْقِهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا نُورَ اللّهِ الَّذى

سلام بر تو اى دیده بان (یا دیده ) خدا در میان خلق سلام بر تو اى نور خدا كه

یَهْتَدى بِهِ الْمُهْتَدُونَ وَ یُفَرَّجُ بِهِ عَنِ الْمُؤْمِنینَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ اَیُّهَا

راه جویان بدان راهنمایى شوند و به وسیله او از كار مؤ منان گشایش شود سلام بر تو اى

الْمُهَذَّبُ الْخاَّئِفُ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ اَیُّهَا الْوَلِىُّ النّاصِحُ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ

پاك پروریده ترسان (از دشمن ) سلام بر تو اى سرپرست خیرخواه سلام بر تو

یا سَفینَةَ النَّجاةِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا عَیْنَ الْحَیاةِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ

اى كشتى نجات سلام بر تو اى چشمه حیات سلام بر تو باد

صَلَّى اللّهُ عَلَیْكَ وَ عَلى آلِ بَیْتِكَ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ

درود خدا بر تو و بر خاندان پاك و پاكیزه ات باد سلام بر تو

عَجَّلَ اللّهُ لَكَ ما وَعَدَكَ مِنَ النَّصْرِ وَ ظُهُورِ الاْمْرِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا

خدا شتاب كند در وعده یارى تو و پیروزى كارت سلام بر تو اى

مَوْلاىَ اَنَا مَوْلاكَ عارِفٌ بِاُولیكَ وَ اُخْریكَ اَتَقَرَّبُ اِلَى اللّهِ تَعالى

سرور من ، و من دوست تو و بیناى به آغاز و انجام كارت هستم و به سوى خداى تعالى

بِكَ وَ بِآلِ بَیْتِكَ وَ اَنْتَظِرُ ظُهُورَكَ وَ ظُهُورَ الْحَقِّ عَلى یَدَیْكَ وَ اَسْئَلُ

بوسیله تو و خاندانت تقرب جویم و منتظر ظهور تو و پیروزى حق بدست تو هستم و از خدا مى خواهم

اللّهَ اَنْ یُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ یَجْعَلَنى مِنَ الْمُنْتَظِرینَ

كه درود فرستد بر محمد و آل محمد و مرا در زمره منتظران

لَكَ وَالتّابِعینَ وَالنّاصِرینَ لَكَ عَلى اَعْداَّئِكَ وَالْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ

و پیروان تو قرار دهد و در زمره یاوران تو در برابر دشمنانت و كسانى كه در پیش رویت در میان

یَدَیْكَ فى جُمْلَةِ اَوْلِیاَّئِكَ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ صَلَواتُ اللّهِ

دوستانت شربت شهادت مى نوشند اى مولاى من اى صاحب الزمان درود خدا

عَلَیْكَ وَ عَلى آلِ بَیْتِكَ هذا یَوْمُ الْجُمُعَةِ وَ هُوَ یَوْمُكَ الْمُتَوَقَّعُ فیهِ

بر تو و بر خاندانت ، امروز روز جمعه است و آن روز تو است كه انتظار

ظُهُورُكَ وَ الْفَرَجُ فیهِ لِلْمُؤْمِنینَ عَلى یَدَیْكَ وَ قَتْلُ الْكافِرینَ بِسَیْفِكَ

ظهور تو در آن روز و انتظار فرج مؤ منان بدست تو و كشتار كافران بوسیله شمشیر تو

وَ اَنَا یا مَوْلاىَ فیهِ ضَیْفُكَ وَ جارُكَ وَ اَنْتَ یا مَوْلاىَ كَریمٌ مِنْ اَوْلادِ

در این روز مى رود و من اى آقاى من در این روز میهمان تو و پناهنده ات هستم و تو اى سرور من بزرگوارى از فرزندان

الْكِرامِ وَ مَأمُورٌ بِالضِّیافَةِ وَ الاِْجارَةِ فَاَضِفْنى وَ اَجِرْنى صَلَواتُ اللّهِ

بزرگواران هستى و به میهمان نوازى و پناه دادن ماءمورى پس مرا بنواز و پناهم ده درود خدا

عَلَیْكَ وَ عَلى اَهْلِ بَیْتِكَ الطّاهِرینَ

بر تو و بر خاندان طاهرینت باد.

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:22 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،



در مصباح شیخ است كه روایت كرده ابو حمزه ثمالى كه حضرت امام زین العابدین علیه السلام درماه رمضان بیشتر از شب را نماز مى كرد و چون سحر می شد این دعا را می خواند :

: اِلهى لا تُؤَدِّبْنى بِعُقوُبَتِكَ وَلا تَمْكُرْ بى فى

 خدایا مرا به مجازات و عقوبتت ادب مكن و مكر مكن به من

حیلَتِكَ مِنْ اَیْنَ لِىَ الْخَیْرُ یا رَبِّ وَلا یوُجَدُ اِلاّ مِنْ عِنْدِكَ وَمِنْ اَیْنَ

با حیله ات از كجا خیرى بدست آورم اى پروردگار من با اینكه خیرى یافت نشود جز در پیش تو و از كجا

لِىَ النَّجاةُ وَلا تُسْتَطاعُ اِلاّ بِكَ لاَ الَّذى اَحْسَنَ اسْتَغْنى عَنْ عَوْنِكَ

نجاتى برایم باشد با اینكه نجاتى نتوان یافت جز به كمك تو نه آن كس كه نیكى كند بى نیاز است از كمك تو

وَرَحْمَتِكَ وَلاَ الَّذى اَسآءَ وَاجْتَرَءَ عَلَیْكَ وَلَمْ یُرْضِكَ خَرَجَ عَنْ

و رحمتت و نه آنكس كه بد كند و دلیرى بر تو كند و خوشنودیت نجوید از تحت قدرت تو بیرون رود

قُدْرَتِكَ یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ بگوید تا آنكه نفس قطع شود [بِكَ] عَرَفْتُكَ

اى پروردگار من ... * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * بوسیله خودت من ترا شناختم

وَاَنْتَ دَلَلْتَنى عَلَیْكَ وَدَعَوْتَنى اِلَیْكَ وَلَوْلا اَنْتَ لَمْ اَدْرِ ما اَنْتَ

و تو مرا برخود راهنمایى كردى و بسوى خود خواندى و اگر تو نبودى من ندانستم كه تو كسیتى

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى اَدْعوُهُ فَیُجیبُنى وَاِنْ كُنْتُ بَطیَّئاً حینَ یَدْعوُنى

ستایش خدایى را كه مى خوانمش و او پاسخم دهد و اگرچه وقتى مى خواندم بكندى به درگاهش روم

وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى اَسْئَلُهُ فَیُعْطینى وَاِنْ كُنْتُ بَخیلاً حینَ یَسْتَقْرِضُنى

و ستایش خدایى را كه مى خواهم از او و به من عطا مى كند و اگرچه در هنگامى كه او از من چیزى قرض خواهد من بخل كنم

وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى اُنادیهِ كُلَّما شِئْتُ لِحاجَتى وَاَخْلوُ بِهِ حَیْثُ شِئْتُ

و ستایش خدایى را كه هرگاه براى حاجتى بخواهم او را ندا كنم و هر زمان بخواهم براى

لِسِرِّى بِغَیْرِ شَفیعٍ فَیَقْضى لى حاجَتى اَلْحَمْدُلِلّهِ الَّذى لا اَدْعُو غَیْرَهُ

راز و نیاز بدون واسطه با او خلوت كنم و او حاجتم را برآورد ستایش خدایى را كه جز او

وَلَوْ دَعَوْتُ غَیْرَهُ لَمْ یَسْتَجِبْ لى دُعاَّئى وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لا اَرْجُو

كسى را نخوانم و اگر غیر او دیگرى را مى خواندم دعایم را مستجاب نمى كرد و ستایش خدایى را كه بجز او

غَیْرَهُ وَلَوْ رَجَوْتُ غَیْرَهُ لاَخْلَفَ رَجآئى وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى وَكَلَنى

امید ندارم و اگر به غیر او امیدى داشتم ناامیدم مى كرد و ستایش خدایى را كه مرا به حضرت خود

اِلَیْهِ فَاَكْرَمَنى وَلَمْ یَكِلْنى اِلَى النّاسِ فَیُهینُونى وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى

واگذار كرده و از این رو به من اكرام كرده و به مردم واگذارم نكرده كه مرا خواركنند و ستایش خدایى را كه

تَحَبَّبَ اِلَىَّ وَهُوَ غَنِىُّ عَنّى وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى یَحْلُمُ عَنّى حَتّى كَاَنّى

با من دوستى كند در صورتى كه از من بى نیاز است و ستایش خدایى را كه نسبت به من بردبارى كند تا به جایى كه

لا ذَنْبَ لى فَرَبّى اَحْمَدُ شَى ءٍ عِنْدى وَاَحَقُّ بِحَمْدى اَللّهُمَّ اِنّى اَجِدُ

گویا گناهى ندارم پس پروردگار من ستوده ترین چیزها است نزد من و به ستایش من سزاوارتر است خدایا من همه راههاى

سُبُلَ الْمَطالِبِ اِلَیْكَ مُشْرَعَةً وَمَناهِلَ الرَّجآءِ اِلَیْكَ مُتْرَعَةً

مقاصد را به سوى تو باز مى بینم و چشمه هاى امید را بسویت سرشار مى یابم

وَالاِْسْتِعانَةَ بِفَضْلِكَ لِمَنْ اَمَّلَكَ مُباحَةً وَاَبْوابَ الدُّعآءِ اِلَیْكَ

و یارى جستن به فضل تو براى آرزومندانت مباح و بى مانع است و درهاى دعاى بسوى تو براى

لِلصّارِخینَ مَفْتوُحَةً وَاَعْلَمُ اَنَّكَ لِلرّاجى بِمَوْضِعِ اِجابَةٍ وَلِلْمَلْهوُفینَ

فریادكنندگان باز است و به خوبى مى دانم كه تو براى اجابت شخص امیدوار آماده اى و براى فریادرسى اندوهگینان

بِمَرْصَدِ اِغاثَةٍ وَاَنَّ فِى اللَّهْفِ اِلى جوُدِكَ وَالرِّضا بِقَضآئِكَ عِوَضاً

مهیاى فریادرسى هستى و براستى مى دانم كه در پناهندگى به جود و كرمت و خوشنودى به قضا و قدرت عوضى است

مِنْ مَنْعِ الْباخِلینَ وَمَنْدوُحَةً عَمّا فى اَیْدِى الْمُسْتَاْثِرینَ وَاَنَّ

از جلوگیرى كردن بخیلان و گشایشى است از احتیاج بدانچه در دست دنیاطلبان است و براستى

الرّاحِلَ اِلَیْكَ قَریبُ الْمَسافَةِ وَاَنَّكَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ اِلاّ اَنْ

كوچ كننده به درگاهت راهش نزدیك است و مسلما تو از خلق خود در حجاب نشوى مگر آنكه

تَحْجُبَهُمُ الاْعمالُ دوُنَكَ وَقَدْ قَصَدْتُ اِلَیْكَ بِطَلِبَتى وَتَوَجَّهْتُ اِلَیْكَ

كردارشان میان آنها و تو حاجب شود و من با مطلبى كه دارم قصد تو را كرده

بِحاجَتى وَجَعَلْتُ بِكَ اسْتِغاثَتى وَبِدُعآئِكَ تَوَسُّلى مِنْ غَیْرِ

و با حاجت خود رو به درگاه تو آوردم و استغاثه ام را به درگاه تو قرار دادم و دعاى تو را دست آویز خود كردم بى آنكه من

اسْتِحْقاقٍ لاِسْتِماعِكَ مِنّى وَلاَ اسْتیجابٍ لِعَفْوِكَ عَنّى بَلْ لِثِقَتى

استحقاق داشته باشم كه تو از من بشنوى و نه مستوجب آنم كه از من بگذرى بلكه بدان اعتمادى كه من

بِكَرَمِكَ وَسُكوُنى اِلى صِدْقِ وَعْدِكَ وَلَجَائ اِلىَ الاْ یمانِ

به كرم تو دارم و آن اطمینانى كه به درستى وعده ات دارم و به خاطر پناهندگیم به ایمان

بِتَوْحیدِكَ وَیَقینى بِمَعْرِفَتِكَ مِنّى اَنْ لا رَبَّ [لى ] غَیْرُكَ وَلا اِلهَ اِلاّ

و اعتقادى كه بر یگانگى تو دارم و یقینى كه به معرفت و شناسایى تو دارم كه مى دانم پروردگارى غیر

اَنْتَ وَحْدَكَ لا شَریكَ لَكَ اَللّهُمَّ اَنْتَ الْقائِلُ وَقَوْلُكَ حَقُّ وَوَعْدُكَ

تو نیست و معبودى جز تو وجود ندارد یگانه اى كه شریكى برایت نیست خدایا تو فرمودى و گفتارت حق و وعده ات

صِدْقٌ وَاسْئَلوُا اللّهَ مِنْ فَضْلِهِ اِنَ اللّهَ كانَ بِكُمْ رَحیماً وَلَیْسَ مِنْ

راست است (كه فرمودى ) ((و درخواست كنید خدا را از فضلش كه براستى او به شما مهربان است )) و رسم تو چنان نیست

صِفاتِكَ یا سَیِّدى اَنْ تَاْمُرَ بِالسُّؤ الِ وَتَمْنَعَ الْعَطِیَّةَ وَاَنْتَ الْمَنّانُ

اى آقاى من كه دستور سؤ ال بدهى ولى از عطا و بخشش دریغ نموده و خوددارى كنى و تویى بخشاینده

بِالْعَطِیّاتِ عَلى اَهْلِ مَمْلَكَتِكَ وَالْعائِدُ عَلَیْهِمْ بِتَحَنُّنِ رَاْفَتِكَ اِلهى

به عطایا بر اهل كشور خود و متوجه بدانها به مهربانى و راءفتت خدایا

رَبَّیْتَنى فى نِعَمِكَ وَاِحْسانِكَ صَغیراً وَنَوَّهْتَ بِاسْمى كَبیراً فَیامَنْ

مرا در خردسالى در نعمتها و احسان خویش پروریدى و در بزرگى نامم را بر سر زبانها بلند كردى پس اى كه

رَبّانى فِى الدُّنْیا بِاِحْسانِهِ وَتَفَضُّلِهِ وَنِعَمِهِ وَاَشارَ لى فِى الاْخِرَةِ

در دنیا مرا به احسان و فضل و نعمتهاى خود پروریدى و براى آخرتم

اِلى عَفْوِهِ وَكَرَمِهِ مَعْرِفَتى یا مَوْلاىَ دَلیلى عَلَیْكَ وَحُبّى لَكَ شَفیعى

به عفو وكرم اشارت فرمودى اى مولاى من شناساییم به تو راهنماى من بسوى تو است و محبتى كه به تو دارم شفیع من است

اِلَیْكَ وَاَنَا واثِقٌ مِنْ دَلیلى بِدَلالَتِكَ وَساكِنٌ مِنْ شَفیعى اِلى

به درگاهت و من از راهنمایى كردن این دلیلم بسوى تو مطمئنم و از پذیرفتن شفیعم از جانب تو

شَفاعَتِكَ اَدْعوُكَ یا سَیِّدى بِلِسانٍ قَدْ اَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ رَبِّ اُناجیكَ

آسوده خاطرم مى خوانمت اى آقاى من به زبانى كه گناه لالش كرده پروردگارا با تو راز گویم

بِقَلْبٍ قَدْ اَوْبَقَهُ جُرْمُهُ اَدْعوُكَ یا رَبِّ راهِباً راغِباً راجِیاً خآئِفاً اِذا

بوسیله دلى كه جنایت به هلاكتش كشانده مى خوانمت اى پروردگار من هراسان و خواهان و امیدوار و ترسان ،

رَاَیْتُ مَوْلاىَ ذُنوُبى فَزِعْتُ وَاِذا رَاَیْتُ كَرَمَكَ طَمِعْتُ فَاِنْ عَفَوْتَ

اى مولاى من هنگامى كه گناهانم را مشاهده مى كنم هراسان شوم و چون بزرگوارى تو را بینم به طمع افتم خدایا اگر بگذرى

فَخَیْرُ راحِمٍ وَاِنْ عَذَّبْتَ فَغَیْرُ ظالِمٍ حُجَّتى یا اَللّهُ فى جُرْاَتى عَلى

بهترین مهرورزى و اگر عذاب كنى ستم نكرده اى ، دلیل و بهانه من اى خدا در اینكه دلیرى كنم

مَسْئَلَتِكَ مَعَ اِتْیانى ما تَكْرَهُ جُودُكَ وَكَرَمُكَ وَعُدَّتى فى شِدَّتى مَعَ

در سؤ ال كردن از تو با اینكه رفتارم خوشایند تو نیست همان جود و كرم تو است و ذخیره من در سختیم با

قِلَّةِ حَیائى رَاْفَتُكَ وَرَحْمَتُكَ وَقَدْ رَجَوْتُ اَنْ لا تَخیبَ بَیْنَ ذَیْنِ

بى شرمى من همان راءفت و مهربانى تو است و براستى امیدوارم كه نومید مكنى میان این وآ ن آروزیم را

وَذَیْنِ مُنْیَتى فَحَقِّقْ رَجآئى وَاسْمَعْ دُعآئى یا خَیْرَ مَنْ دَعاهُ داعٍ

پس امیدم را صورت عمل ده و دعایم را شنیده گیر اى بهترین كسى كه خوانندگان بخوانندش

وَاَفْضَلَ مَنْ رَجاهُ راجٍ عَظُمَ یا سَیِّدى اَمَلى وَسآءَ عَمَلى فَاَعْطِنى

و برتر كسى كه امیدواران بدو امید دارند اى آقایم آرزویم بزرگ و عملم زشت است پس تو

مِنْ عَفْوِكَ بِمِقْدارِ اَمَلى وَلا تُؤ اخِذْنى بِاَسْوَءِ عَمَلى فَاِنَّ كَرَمَكَ

از عفو خویش به اندازه آرزویم به من بده و مرا به بدترین عملم مؤ اخذه مكن زیرا كرم تو برتر است

یَجِلُّ عَنْ مُجازاةِ الْمُذْنِبینَ وَحِلْمَكَ یَكْبُرُ عَنْ مُكافاةِ الْمُقَصِّرینَ

از مجازات گنهكاران و بردباریت بزرگتر است از مكافات تقصیركاران

وَاَنَا یاسَیِّدى عائِذٌ بِفَضْلِكَ هارِبٌ مِنْكَ اِلَیْكَ مُتَنَجِّزٌ ما وَعَدْتَ مِنَ

و من اى آقایم به فضلت پناهنده گشته و از تو بسوى خودت گریخته ام و خواستارم آنچه را وعده كردى از

الصَّفْحِ عَمَّنْ اَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً وَما اَنَا یا رَبِّ وَما خَطَرى هَبْنى

چشم پوشى نسبت به كسى كه خوش گمان به تو است ، من چه ام پروردگارا؟ و چه اهمیتى دارم ؟ مرا

بِفَضْلِكَ وَتَصَدَّقْ عَلَىَّ بِعَفْوِكَ اَىْ رَبِّ جَلِّلْنى بِسَِتْرِكَ وَاعْفُ عَنْ

به فضل خویش ببخش با عفو خود بر من نیكى كن و منت گذار، پروردگارا مرا به پوشش خود بپوشان

تَوْبیخى بِكَرَمِ وَجْهِكَ فَلَوِ اطَّلَعَ الْیَوْمَ عَلى ذَنْبى غَیْرُكَ ما فَعَلْتُهُ

و به كرم ذاتت از سرزنش كردن من درگذر پس اگر دیگرى جز تو بر گناهم آگاه مى شد آن گناه را انجام نمى دادم

وَلَوْ خِفْتُ تَعْجیلَ الْعُقوُبَةِ لاَ اجْتَنَبْتُهُ لا لاِنَّكَ اَهْوَنُ النّاظِرینَ وَاَخَفُّ

و اگر از زود به كیفر رسیدن مى ترسیدم باز هم خوددارى مى كردم و اینكه با این وصف گناه كردم نه براى آن بود كه تو سبكترین بینندگانى

الْمُطَّلِعینَ [عَلَىَّ] بَلْ لاِنَّكَ یارَبِّ خَیْرُ السّاتِرینَ وَاَحْكَمُ الْحاكِمینَ

و یا بى مقدارترین مطلعین هستى بلكه براى آن بود كه تو اى پروردگار من بهترین پوشندگان و حكم كننده ترین حاكمان

وَاَكْرَمُ الاْكْرَمینَ سَتّارُ الْعُیوُبِ غَفّارُ الذُّنوُبِ عَلاّمُ الْغُیوُبِ تَسْتُرُ

و گرامى ترین گرامیان و پوشاننده عیوب و آمرزنده گناهانى گناه را به كرمت مى پوشانى

الذَّنْبَ بِكَرَمِكَ وَتُؤَخِّرُ الْعُقوُبَةَ بِحِلْمِكَ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى حِلْمِكَ بَعْدَ

و كیفر را به واسطه بردباریت به تاءخیر اندازى پس تو را ستایش سزا است بر بردباریت پس

عِلْمِكَ وَعَلى عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ وَیَحْمِلُنى وَیُجَرِّئُنى عَلى

از دانستن و بر گذشتت پس از توانایى داشتن و همین گذشت تو از من مرا وادار كرده و دلیر ساخته بر

مَعْصِیَتِكَ حِلْمُكَ عَنّى وَیَدْعوُنى اِلى قِلَّةِ الْحَیآءِ سَِتْرُكَ عَلَىَّ

نافرمانیت و همان پرده پوشیت بر من مرا به بى شرمى واداشته

وَیُسْرِعُنى اِلَى التَّوَثُّبِ عَلى مَحارِمِكَ مَعْرِفَتى بِسَعَةِ رَحْمَتِكَ

و همان معرفتى كه من به فراخى رحمتت دارم و بزرگى عفوت مرا بدست زدن به كارهاى حرام شتابان مى كند

وَعَظیمِ عَفْوِكَ یا حَلیمُ یا كَریمُ یا حَىُّ یا قَیُّومُ یا غافِرَ الذَّنْبِ یا

اى بردبار اى بزرگوار اى زنده و اى پاینده اى آمرزنده گناه اى

قابِلَ التَّوْبِ یا عَظیمَ الْمَنِّ یا قَدیمَ الاِْحسانِ اَیْنَ سَِتْرُكَ الْجَمیلُ

پزیرنده گناه اى بزرگ نعمت اى دیرینه احسان كجاست پرده پوشى زیبایت ؟

اَیْنَ عَفْوُكَ الْجَلیلُ اَیْنَ فَرَجُكَ الْقَریبُ اَیْنَ غِیاثُكَ السَّریعُ اَیْنَ

كجاست گذشت بزرگت ؟ كجاست گشایش نزدیكت ؟ كجاست فریادرسى فوریت ؟ كجاست

رَحْمَتُكَ الْواسِعَةُ اَیْنَ عَطایاكَ الْفاضِلَةُ اَیْنَ مَواهِبُكَ الْهَنیئَةُ اَیْنَ

رحمت وسیعت ؟ كجاست عطاهاى برجسته ات ؟ كجاست بخششهاى دلچسبت ؟ كجاست

صَنائِعُكَ السَّنِیَّةُ اَیْنَ فَضْلُكَ الْعَظیمُ اَیْنَ مَنُّكَ الْجَسیمُ اَیْنَ

نیكى هاى شایانت ؟ كجاست فضل عظیمت ؟ كجاست نعمت بزرگت ؟ كجاست

اِحْسانُكَ الْقَدیمُ اَیْنَ كَرَمُكَ یا كَریمُ بِهِ وَ بِمُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ فَاسْتَنْقِذْنى وَبِرَحْمَتِكَ

احسان دیرینه ات ؟ كجاست كرمت ؟ اى كریم بدان (چه گفتم ) و به محمد و آل محمد مرا نجات ده و به رحمتت

فَخَلِّصْنى یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ لَسْتُ اَتَّكِلُ فِى

خلاصم كن اى نیكو اى نیكو بخش اى نعمت ده اى زیاده بخش چنان نیست كه من براى

النَّجاةِ مِنْ عِقابِكَ عَلى اَعْمالِنا بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَیْنا لاِنَّكَ اَهْلُ التَّقْوى

نجات از عقاب تو به كارهامان تكیه كنم بلكه به فضلى كه بر ما دارى تكیه زنم زیرا تو اهل تقوى

وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ تُبْدِئُ بِالاِْحْسانِ نِعَماً وَتَعْفوُ عَنِ الذَّنْبِ كَرَماً فَما

و شایسته آمرزشى آغاز كنى به احسان از روى نعمت بخشى و گذشت كنى از گناه از روى كرم و بزرگوارى و با این وضع

نَدْرى ما نَشْكُرُ اَجَمیلَ ما تَنْشُرُ اَمْ قَبیحَ ما تَسْتُرُ اَمْ عَظیمَ ما اَبْلَیْتَ

ما ندانیم كدامیك را سپاس گوییم : آن نیكیها كه پراكنده كنى یا زشتیها كه بپوشانى یا بزرگ آزمایشت

وَاَوْلَیْتَ اَمْ كَثیرَ ما مِنْهُ نَجَّیْتَ وَعافَیْتَ یا حَبیبَ مَنْ تَحَبَّبَ اِلَیْكَ

و شایستگى نعمتت یا آن همه چیزهایى كه ما را از آن نجات داده و عافیت دادى اى دوست كسى كه با تو دوستى كند

وَیا قُرَّةَ عَیْنِ مَنْ لاذَبِكَ وَانْقَطَعَ اِلَیْكَ اَنْتَ الْمُحْسِنُ وَنَحْنُ

و اى نور دیده كسى كه پناه به تو آرد و از دیگران ببرد تویى نیكوكار و ماییم

الْمُسیئَّوُنَ فَتَجاوَزْ یا رَبِّ عَنْ قَبیحِ ما عِنْدَنا بِجَمیلِ ما عِنْدَكَ وَاَىُّ

گنهكار پس درگذر اى پروردگار از زشتیهاى ما به نیكیهاى خود و كدام

جَهْلٍ یا رَبِّ لا یَسَعُهُ جوُدُكَ اَوْ اَىُّ زَمانٍ اَطْوَلُ مِنْ اَناتِكَ وَما قَدْرُ

نادانى است اى پروردگار كه جود تو فرایش نگیرد و چه روزگارى درازتر از زمان بردبارى تو است و چه ارزشى دارد

اَعْمالِنا فى جَنْبِ نِعَمِكَ وَكَیْفَ نَسْتَكْثِرُ اَعْمالاً نُقابِلُ بِها كَرَمَكَ بَلْ

اعمال ما در جنب نعمتهایت و چگونه زیاد بشمریم اعمال (بدمان ) را كه بتوانیم آنها را برابر با كرم تو كنیم بلكه

كَیْفَ یَضیقُ عَلَى الْمُذْنِبینَ ما وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِكَ یا واسِعَ

چگونه ممكن است میدان بر گنهكاران تنگ شود با آن رحمت وسیعت

الْمَغْفِرَةِ یا باسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ فَوَ عِزَّتِكَ یا سَیِّدى لَوْ نَهَرْتَنى

كه ایشان را فراگرفته اى وسیع آمرزش اى دو دستت به رحمت باز سوگند به عزتت اى آقاى من اگرچه برانیم

ما بَرِحْتُ مِنْ بابِكَ وَلا كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ لِمَا انْتَهى اِلَىَّ مِنَ

من از در خانه ات برنخیزم و از تملق و چاپلوسیت دست برندارم چون

الْمَعْرِفَةِ بِجوُدِكَ وَكَرَمِكَ وَاَنْتَ الْفاعِلُ لِما تَشآءُ تُعَذِّبُ مَنْ تَشآءُ

اطلاع از جود و كرمت پیدا كرده ام و تویى كننده هرچه بخواهى عذاب كنى هركه را خواهى

بِما تَشآءُ كَیْفَ تَشآءُ وَتَرْحَمُ مَنْ تَشآءُ بِما تَشآءُ كَیْفَ تَشآءُ لا

بهرچه خواهى بهرطور كه خواهى و رحم كنى هر كه را خواهى بهرچه خواهى هرطور كه خواهى

تُسْئَلُ عَنْ فِعْلِكَ وَلا تُنازَعُ فى مُلْكِكَ وَلا تُشارَكُ فى اَمْرِكَ وَلا

بازپرسى از كار تو نشود و نزاعى در فرمانرواییت رخ ندهد و شریكى در كارت نباشد

تُضآدُّ فى حُكْمِكَ وَلا یَعْتَرِضُ عَلَیْكَ اَحَدٌ فى تَدْبیرِكَ لَكَ الْخَلْقُ

و ضدّیتى در حكمت نباشد و كسى نیست كه در تدبیر تو بر تو اعتراض كند آفرینش

وَالاْمْرُ تَبارَكَ اللّهُ رَبُّ الْعالَمینَ یا رَبِّ هذا مَقامُ مَنْ لاذَبِكَ

و دستور از تو است برتر است خدا پروردگار جهانیان پروردگارا این جایگاه كسى است كه به تو

وَاسْتَجارَ بِكَرَمِكَ وَاَلِفَ اِحْسانَكَ وَنِعَمَكَ وَاَنْتَ الْجَوادُ الَّذى

روى آورده و به كرمت پناه جسته و به احسان و نعمتت خو گرفته و تویى بخشاینده اى كه

لایَضیقُ عَفْوُكَ وَلا یَنْقُصُ فَضْلُكَ وَلا تَقِلُّ رَحْمَتُكَ وَقَدْ تَوَثَّقْنا

تنگ ناید عفوت و كاهش نیابد فضل و بخششت و كم نگردد مهر و رحمتت و ما

مِنْكَ بِالصَّفْحِ الْقَدیمِ وَالْفَضْلِ الْعَظیمِ وَالرَّحْمَةِ الْواسِعَةِ اَفَتَُراكَ یا

بدان چشم پوشى دیرینه و فضل عظیمت و رحمت پهناورت اعتماد كرده ایم آیا چنان مى بینى

رَبِّ تُخْلِفُ ظُنوُنَنا اَوْ تُخَیِّبُ آمالَنا كَلاّ یا كَریمُ فَلَیْسَ هذا ظَنُّنا بِكَ

پروردگارا كه برخلاف گمانهاى ما رفتار كنى یا آرزوهایمان نومید كنى ؟ هرگز! اى كریم چون ما چنین گمانى به تو نداریم

وَلا هذا فیكَ طَمَعُنا یا رَبِّ اِنَّ لَنا فیكَ اَمَلاً طَویلاً كَثیراً اِنَّ لَنا فیكَ

و طمع ما درباره تو اینگونه نیست پروردگارا براستى ما درباره تو آرزوى دراز و بسیارى داریم براستى ما نسبت به تو

رَجآءً عَظیماً عَصَیْناكَ وَنَحْنُ نَرْجوُ اَنْ تَسْتُرَ عَلَیْنا وَدَعَوْناكَ وَنَحْنُ

امید بزرگ و زیادى داریم ، تو را نافرمانى كردیم ولى امیدواریم كه تو بپوشانى بر ما و خواندیم تو را و امیدواریم

نَرْجوُ اَنْ تَسْتَجیبَ لَنا فَحَقِّقْ رَجآئَنا مَوْلانا فَقَدْ عَلِمْنا ما نَسْتَوْجِبُ

كه تو اجابت كنى مارا پس امید ما را تحقق بخش اى مولاى ما كه براستى ما مى دانیم كه به اعمالمان مستوجب چه (پاداشى )

بِاَعْمالِنا وَلكِنْ عِلْمُكَ فینا وَعِلْمُنا بِاَنَّكَ لا تَصْرِفُنا عَنْكَ وَاِنْ كُنّا

هستیم ولى علم تو درباره ما و علم ما درباره تو این است كه ما را از درگاهت نرانى و اگرچه ما

غَیْرَ مُسْتَوْجِبینَ لِرَحْمَتِكَ فَاَنْتَ اَهْلٌ اَنْ تَجوُدَ عَلَیْنا وَعَلَى الْمُذْنِبینَ

مستوجب رحمت تو نیستیم ولى تو شایسته آنى كه بر ما بخشش كنى و بر گنهكاران

بِفَضْلِ سَعَتِكَ فَامْنُنْ عَلَیْنا بِما اَنْتَ اَهْلُهُ وَجُدْ عَلَیْنا فَاِنّا مُحْتاجوُنَ

به فضل وسیعت توجه فرمایى پس بر ما منت گذار بدانچه تو شایسته آنى و بر ما جود كن كه ما نیازمند

اِلى نَیْلِكَ یا غَفّارُ بِنوُرِكَ اهْتَدَیْنا وَبِفَضْلِكَ اسْتَغْنَیْنا وَبِنِعْمَتِكَ

عطاى توییم اى آمرزنده به نور تو راه یافتیم و به فضل تو بى نیازى جستیم و به نعمت تو

اَصْبَحْنا وَاَمْسَیْنا ذُنوُبُنا بَیْنَ یَدَیْكَ نَسْتَغْفِرُكَ الّلهُمَّ مِنْها وَنَتوُبُ

صبح و شام كردیم گناهان ما پیش روى تو است كه ما از آنها آمرزش خواهیم و بسویت توبه كنیم

اِلَیْكَ تَتَحَبَّبُ اِلَیْنا بِالنِّعَمِ وَنُعارِضُكَ بِالذُّنوُبِ خَیْرُكَ اِلَیْنا نازِلٌ

تو با نعمتهایت بر ما دوستى كنى و ما به گناهان با تو معارضه و برابرى كنیم خیر تو بر ما نازل گردد

وَشَّرُنا اِلَیْكَ صاعِدٌ وَلَمْ یَزَلْ وَلا یَزالُ مَلَكٌ كَریمٌ یَاْتیكَ عَنّا بِعَمَلٍ

و در برابر شرّ ما بسوى تو بالا آید و تو همیشه تا بوده و هست پادشاه بزرگوار و كریمى بوده اى كه از جانب ما كارهاى

قَبیحٍ فَلا یَمْنَعُكَ ذلِكَ مِنْ اَنْ تَحوُطَنا بِنِعَمِكَ وَتَتَفَضَّلَ عَلَیْنا بِآلاَّئِكَ

زشت بسوى تو آید ولى آنها جلوگیریت نكند از اینكه ما را به نعمتهاى خود فراگیرى و خود بر ما تفضل كنى

فَسُبْحانَكَ ما اَحْلَمَكَ وَاَعْظَمَكَ وَاَكْرَمَكَ مُبْدِئاً وَمُعیداً تَقَدَّسَتْ

پس منزهى تو كه چقدر بردبارى و چه بزرگ و كریمى چه در آغاز (نعمت ) و چه در ادامه آن نامهایت مقدس

اَسْمآئُكَ وَجَلَّ ثَناؤُكَ وَكَرُمَ صَنائِعُكَ وَفِعالُكَ اَنْتَ اِلهى اَوْسَعُ

و ستایشت ارجمند است و كارها و رفتارت گرانبها است فضل تو اى معبود من

فَضْلاً وَاَعْظَمُ حِلْماً مِنْ اَنْ تُقایِسَنى بِفِعْلى وَخَطیَّئَتى فَالْعَفْوَ الْعَفْوَ

وسیعتر و بردباریت بزرگتر از آنست كه مرا به كردار و گناهم بسنجى از من درگذر درگذر

الْعَفْوَ سَیِّدى سَیِّدى سَیِّدى اَللّهُمَّ اشْغَلْنا بِذِكْرِكَ وَاَعِذْنا مِنْ

درگذر اى آقاى من ... آقاى من ... آقاى من خدایا ما را به ذكر خود مشغول كن و از

سَخَطِكَ وَاَجِرْنا مِنْ عَذابِكَ وَارْزُقْنا مِنْ مَواهِبِكَ وَاَنْعِمْ عَلَیْنا مِنْ

خشمت پناهمان ده و از عذابت امانمان ده و از بخششهایت روزیمان گردان و از

فَضْلِكَ وَارْزُقْنا حَجَّ بَیْتِكَ وَزِیارَةَ قَبْرِ نَبِیِّكَ صَلَواتُكَ وَرَحْمَتُكَ

فضل خود بر ما انعام كن و روزى ما كن حج خانه ات و زیارت قبر پیامبرت را كه درود تو و رحمت

وَمَغْفِرَتُكَ وَرِضْوانُكَ عَلَیْهِ وَعَلى اَهْلِ بَیْتِهِ اِنَّكَ قَریبٌ مُجیبٌ

و آمرزش و خوشنودیت بر او و بر خاندانش باد كه براستى تو به خلق نزدیكى و اجابت كننده دعایى

وَارْزُقْنا عَمَلاً بِطاعَتِكَ وَتَوَفَّنا عَلى مِلَّتِكَ وَسُنَّةِ نَبِیِّكَ صَلَّى اللّهُ

و عمل به طاعتت را روزى ما گردان و بر كیش خودت و روش پیامبرت - كه درود تو

عَلَیْهِ وَالِهِ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لى وَلِوالِدَىَّ وَارْحَمْهُما كَما رَبَّیانى صَغیراً

بر او و آلش باد - ما را بمیران خدایا بیامرز مرا و پدر و مادرم را و برایشان رحم كن چنانچه مرا در كودكى پروریدند

اِجْزِهما بِالاِْحسانِ اِحْساناً وَبِالسَّیِّئاتِ غُفْراناً اَللّهُمَّ اغْفِرْ

و پاداششان بده در برابر نیكى به نیكى و در مقابل بدیها به آمرزش خدایا بیامرز

لِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ الاْحیآءِ مِنْهُمْ وَالاْمواتِ وَتابِعْ بَیْنَنا وَبَیْنَهُمْ

مردان و زنان باایمان را چه زندگانشان و چه مردگانشان را و پیوند ده میان ما و ایشان را

بِالْخَیْراتِ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِحَیِّنا وَمَیِّتِنا وَشاهِدِنا وَغآئِبِنا ذَكَرِنا وَاُنْثانا

در نیكیها خدایا بیامرز زنده ما و مرده ما و حاضر ما و غائب ما، مرد ما و زن ما را؛

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:20 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،

دعا و اعمال روزهاى ماه مبارك رمضان

ذكر دعا در هر روز

اوّل بخواند هر روز این دعا را كه شیخ و سیّد نقل كرده اند

اَللّهُمَّ هذا

شَهْرُ رَمَضانَ الَّذى اَنْزَلْتَ فیهِ الْقُرآنَ هُدىً لِلنّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ

 خدایا اینماه رمضانى است كه در آن قرآن را نازل فرمودى قرآنى كه راهنماى مردم و حجت هایى است از

الْهُدى وَالْفُرقانِ وَ هذا شَهْرُ الصِّیامِ وَهذا شَهْرُ الْقِیامِ وَهذا شَهْرُ

هدایت و تمیز و این ماه روزه است و ماه شب زنده دارى است و ماه

الاِْنابَةِ وَهذا شَهْرُ التَّوْبَةِ وَهذا شَهْرُ الْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ وَهذا شَهْرُ

بازگشت است و ماه توبه و ماه آمرزش و رحمت است و ماه

الْعِتْقِ مِنَ النّارِ وَالْفَوْزِ بِالْجَنَّةِ وَهذا شَهْرٌ فیهِ لَیْلَةُ الْقَدْرِ الَّتى هِىَ

آزادى از آتش و رسیدن به بهشت است و ماهى است كه در آن شب قدرى است كه آن شب

خَیْرٌ مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ اَللّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاَعّنى

بهتر است از هزار ماه خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد و كمك ده مرا

عَلى صِیامِهِ وَقِیامِهِ وَسَلِّمْهُ لى وَسَلِّمْنى فیهِ وَاَعِنّى عَلَیْهِ بِاَفْضَلِ

بر روزه و شب زنده داریش و آن را براى من سالمش دار و مرا در آن سالم بدارو كمكم ده بر انجام وظائف آن به بهترین

عَوْنِكَ وَوَفِّقْنى فیهِ لِطاعَتِكَ وَطاعَةِ رَسُولِكَ وَاَوْلِیاَّئِكَ صَلَّى اللّهُ

كمك خود و موفّقم دار در این ماه براى اطاعت خودت و پیروى پیامبرت و اولیائت درود تو

عَلَیْهِمْ وَفَرِّغْنى فیهِ لِعِبادَتِكَ وَدُعاَّئِكَ وَتِلاوَةِ كِتابِكَ وَاَعْظِمْ لى

بر ایشان باد و فارغم ساز دراین ماه براى عبادت و دعا و تلاوت قرآنت و بركتم را در این ماه زیاد

فیهِ الْبَرَكَةَ وَاَحْسِنْ لى فیهِ الْعافِیَةَ وَاَصِحَّ فیهِ بَدَنى وَاَوْسِعْ لى فیهِ

گردان و نیكو كن در آن تندرستیم را و سالم دار در آن بدنم را و فراخ گردان در آن

رِزْقى وَاكْفِنى فیهِ ما اَهَمَّنى وَاسْتَجِبْ فیهِ دُعاَّئى وَبَلِّغْنى فیهِ رَجاَّئى

روزیم را و كفایت فرما در این ماه مهمات مرا و مستجاب گردان در آن دعایم را و به امید و آرزویم برسان

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاَذْهِبْ عَنّى فیهِ النُّعاسَ

خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد و دور كن از من در این ماه چُرت

وَالْكَسَلَ وَالسَّاْمَةَ وَالْفَتْرَةَ وَالْقَسْوَةَ وَالْغَفْلَةَ وَالْغِرَّةَ وَجَنِّبْنى فیهِ

و بى حالى و خستگى و سستى و سنگدلى و بى خبرى و غرور و امراض

الْعِلَلَ وَالاْسْقامَ وَالْهُمُومَ وَالاْحْزانَ وَالاْعْراضَ وَالاْمْراضَ

و دردها و اندوهها و غمها و عوارض دیگر و بیماریها

وَالْخَطایا وَالذُّنُوبَ وَاصْرِفْ عَنّى فیهِ السُّوَّءَ وَالْفَحشاَّءَ وَالْجَهْدَ

و خطاها و گناهان را و باز دار از من در این ماه بدى و هرزگى و رنج و بلاء و مشقت و

وَالْبَلاَّءَ وَالتَّعَبَ وَالْعَن اَّءَ اِنَّكَ سَمیعُ الدُّع اَّءِ اَللّ- هُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ

زحمت را كه براستى تو شنواى دعا هستى خدایا درود فرست بر محمد

وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاَعِذْنى فیهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجیمِ وَهَمْزِهِ وَلَمْزِهِ وَنَفْثِهِ

و آل محمد و پناهم ده در این ماه از شیطان رانده درگاهت و اشاره اش و چشمك زدنش و پُفیدن

وَنَفْخِهِ وَوَسْوَسَتِهِ وَتَثْبیطِهِ وَكَیْدِهِ وَمَكْرِهِ وَحَباَّئِلِهِ وَخُدَعِهِ

و دمیدنش و وسوسه و تعویق انداختنش و نیرنگ و حیله اش و دامهایش و فریبهایش

وَاَمانِیِّهِ وَغُرُورِهِ وَفِتْنَتِهِ وَشَرَكِهِ وَاَحْزابِهِ وَاَتْباعِهِ واَشْیاعِهِ

و دروغهایش و گولهایش و فتنه اش و شبكه هاى دامش و همراهانش و پیروانش و دنباله ها

وَاَوْلِیاَّئِهِ وَشُرَكاَّئِهِ وَجَمیعِ مَكائِدِهِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ

و دوستان و شریكانش و همه اسباب حیله و كیدش خدایا درود فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنا قِیامَهُ وَصِیامَهُ وَبُلُوغَ الاْمَلِ فیهِ وَفى قِیامِهِ

محمد و روزى ما گردان شب زنده دارى و روزه این ماه را و به رسیدن آرزویمان در این ماه

وَاسْتِكْمالَ ما یُرْضیكَ عَنّى صَبْراً وَاحْتِساباً وَایماناً وَیَقیناً ثُمَّ

و در پایدارى و انجام كامل چیزهایى كه تو را از من خوشنود گرداند از نظر شكیبایى و چشمداشت ایشان و ایمان و یقین

تَقَبَّلْ ذلِكَ مِنّى بِالاْضْعافِ الْكَثیرَةِ والاْجْرِ الْعَظیمِ یا رَبَّ الْعالَمینَ

سپس بپذیر آنرا از من به چند برابر زیادتر و پاداشى بزرگ اى پروردگار جهانیان

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنى الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ

خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد و روزیم كن حج و عمره

وَالاِْجْتِهادَ وَالْقُوَّةَ وَالنَّشاطَ وَالاِْنابَةَ وَالتَّوْبَةَ وَالْقُرْبَةَ وَالْخَیْرَ

و كوشش و نیرو و نشاط و انابه و توبه و تقرب به خودت و كار خیر

الْمَقْبُولَ وَالرَّغْبَةَ وَالرَّهْبَةَ وَالتَّضَرُّعَ وَالْخُشُوعَ وَالرِّقَّةَ وَالنِّیَّةَ

پذیرفته و شوق و ترس و زارى و فروتنى و دل نازكى و نیت

الصّادِقَهَ وَصِدْقَ اللِّسانِ وَالْوَجَلَ مِنْكَ وَالرَّجاَّءَ لَكَ وَالتَّوَكُّلَ عَلَیْكَ

راست و راستگویى زبان و بیم از خودت و امید و توكل بر خودت

وَالثِّقَةَ بِكَ وَالْوَرَعَ عَنْ مَحارِمِكَ مَعَ صالِحِ الْقَوْلِ وَمَقْبُولِ السَّعْىِ

و اعتماد به تو و پرهیزكارى از حرامهاى تو با گفتار شایسته و كوشش پذیرفته

وَمَرْفُوعِ الْعَمَلِ وَمُسْتَجابِ الدَّعْوَةِ وَلا تَحُلْ بَیْنى وَبَیْنَ شىْءٍ مِنْ

و عمل بالا رفته و دعاى مستجاب شده و میان من و هر یك از اینها (كه گفتم ) جدایى مینداز

ذلِكَ بَعَرَضٍ وَلا مَرَضٍ وَلا هَمٍّ وَلا غَمٍّ وَلا سُقْمٍ وَلا غَفْلَةٍ وَلا

بواسطه پیشامدها و بیمارى و اندوه و غم و درد و غفلت و

نِسْیانٍ بَلْ بِالتَّعاهُدِ وَالتَّحَفُّظِ لَكَ وَفیكَ وَالرِّعایَةِ لِحَقِّكَ وَالْوَفاَّءِ

فراموشى بلكه (موفقم بدار كه ) به هم پیمانى و خوددارى بخاطر تو و درباره تو مراعات حق تو و وفاء

بَعَهْدِكَ وَوَعْدِكَ بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى

به پیمان و وعده تو (كارهایم انجام شود) به رحمتت اى مهربانترین مهربانان خدایا درود فرست بر

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاقْسِمْ لى فیهِ اَفْضَلَ ما تَقْسِمُهُ لِعبادِكَ

محمد و آل محمد و نصیبم كن در این ماه بهتر چیزى را كه نصیب بندگان

الصّالِحینَ وَاَعْطِنى فیهِ اَفْضَلَ ما تُعْطى اَوْلِیاَّئَكَ الْمُقَرَّبینَ مِنَ

شایسته ات كردى و بده بمن در این ماه بهتر چیزى را كه عطا كردى به اولیاء مقرب خود از

الرَّحْمَةِ وَالْمَغْفِرَةِ وَالتَّحَنُّنِ وَالاِْجابَةِ وَالْعَفْوِ وَالْمَغْفِرَةِ الدّائِمَةِ

رحمت و آمرزش و مهرورزى و اجابت دعا و گذشت و آمرزش همیشگى

وَالْعافِیَةِ وَالْمُعافاةِ وَالْعِتْقِ مِنَ النّارِ وَالْفَوْزِ بِالْجَنَّةِ وَخَیْرِ الدُّنْیا

و تندرستى و آسایش و آزادى از آتش و رسیدن به بهشت و خیر دنیا

وَالاْخِرَةِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْ دُعاَّئى فیهِ

و آخرت خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد و دعایم را در این ماه

اِلَیْكَ واصِلاً وَرَحْمَتَكَ وَخَیْرَكَ اِلَىَّ فیهِ نازِلا وَعَمَلى فیهِ مَقْبُولاً

بسوى خود برسان و رحمت و خیر خود را در این ماه بسوى من نازل فرما و عملم را پذیرفته گردان

وَسَعْیى فیهِ مَشْكُوراً وَذَنْبى فیهِ مَغْفُوراً حَتّى یَكُونَ نَصیبى فیهِ

و كوششم را در آن سپاس شده و گناهم را آمرزیده قرار ده تا اینكه سهمم در آن

الاْكْثَرَ وَحَظِّى فیهِ الاْوْفَرَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

بیشتر و بهره ام كاملتر باشد خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد

وَوَفِّقْنى فیهِ لِلَیْلَةِ الْقَدْرِ عَلى اَفْضَلِ حالٍ تُحِبُّ اَنْ یَكُونَ عَلَیْها اَحَدٌ

و موفقم دار براى شب قدر به بهترین حالى كه دوست دارى یكى

مِنْ اَوْلِیاَّئِكَ وَاَرْضاها لَكَ ثُمَّ اجْعَلْها لى خَیْراً مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ

از اولیائت در آن حال باشد و خوشنودترین حالات پیش تو باشد سپس آن شب را براى من بهتر از هزار ماه كن

وَارْزُقْنى فیها اَفْضَلَ ما رَزَقْتَ اَحَداً مِمَّنْ بَلَّغْتَهُ اِیّاها وَاَكْرَمْتَهُ بِها

و روزیم ده در آن شب به بهترین روزیهایى كه به كسى دادى و به آن روزى او را رسانیدى و بدان گرامیش داشتى

وَاْجعَلْنى فیها مِنْ عُتَقاَّئِكَ مِنْ جَهَنَّمَ وطُلَقاَّئِكَ مِنَ النّارِ وَسُعَداءِ

و مرا در آن شب از آزاد شدگان از جهنم و رها شدگان از دوزخ و سعادتمندان

خَلْقِكَ بِمَغْفِرَتِكَ وَرِضْوانِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى

خلقت قرار ده بحق آمرزش و خوشنودیت اى مهربانترین مهربانان خدایا درود فرست بر

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنا فى شَهْرِنا هذَا الْجِدَّ وَالاِْجْتِهادَ وَالْقُوَّةَ

محمد و آل محمد و روزى ما كن در این ماه كوشش و تلاش و نیرو

وَالنَّشاطَ وَما تُحِبُّ وَتَرْضى اَللّهُمَّ رَبَّ الْفَجْرِ وَلَیالٍ عَشْرٍ

و نشاط و آنچه دوست دارى و خوشنود شوى خدایا اى پروردگار سپیده دم و شبهاى ده گانه

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ وَربَّ شَهْرِ رَمَضانَ وَما اَنْزَلْتَ فیهِ مِنَ الْقُرآنِ

و شفع و وتر و پروردگار ماه رمضان و آنچه در آن فرو فرستادى از قرآن

وَرَبَّ جَبْرَئیلَ وَمیكاَّئیلَ وَاِسْرافیلَ وَعِزْراَّئیلَ وَجَمیعِ الْمَلاَّئِكَةِ

و پروردگار جبرئیل و میكائیل و اسرافیل و عزرائیل و همه فرشتگان

الْمُقَرَّبینَ وَربَّ اِبْراهیمَ وَاِسْماعیلَ وَاِسْحقَ وَیَعْقُوبَ وَربَّ

مقرب و پروردگار ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و پروردگار

مُوسى وَ عیسى وَ جمیعِ النَّبِیّینَ وَالْمُرْسَلینَ وَربَّ مُحَمَّدٍ خاتَمِ

موسى و عیسى و همه پیمبران و فرستادگان و پروردگار حضرت محمد خاتم

النَّبِیِّینَ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ اَجْمَعینَ وَاَسْئَلُكَ بِحَقِّكَ عَلَیْهِمْ

پیمبران درودهاى تو بر او و بر ایشان همگى و از تو خواهم به حقى كه تو بر ایشان دارى

وَبِحَقِّهِمْ عَلَیْكَ وَبِحَقِّكَ الْعَظیمِ لَمّا صَلَّیْتَ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَعَلَیْهِمْ

و به حقى كه ایشان بر تو دارند و به آن حق بزرگ خودت كه درود فرستى بر او و آلش و بر ایشان

اَجْمَعینَ وَنَظَرْتَ اِلَىَّ نَظْرَةً رَحیمَةً تَرْضى بِها عَنّى رِضىً لا سَخَطَ

همگى و نظرى به من كنى نظرى مهربانانه كه بدان از من خوشنود گردى خشنودیى كه هرگز

عَلَىَّ بَعْدَهُ اَبَداً وَاَعْطَیْتَنى جَمیعَ سُؤْلى وَرَغْبَتى وَاُمْنِیَّتى وَاِرادَتى

پس از آن خشمى بر من نداشته باشى و همه خواسته هایم و میل و آرزو و درخواستم را

وَصَرَفْتَ عَنّى ما اَكْرَهُ وَاَحْذَرُ وَاَخافُ عَلى نَفْسى وَما لا اَخافُ

به من بدهى و بگردانى از من آنچه را خوش ندارم و از آن نگران و ترسان بر خویشتن هستم و آنچه را كه نمى ترسم

وَعَنْ اَهْلى وَمالى وَاِخْوانى وَذُرِّیَّتى اَللّهُمَّ اِلَیْكَ فَرَرْنا مِنْ ذُنُوبِنا

و نیز از خانواده و مال و برادران و فرزندانم آنها را بگردانى خدایا بسوى تو گریختیم از گناهانمان

فَاوِنا تاَّئِبینَ وَتُبْ عَلَیْنا مُسْتَغْفِرینَ وَاغْفِرْ لَنا مُتَعوِّذینَ وَاَعِذْنا

پس ما را جاى ده به حال توبه و توبه مان بپذیر در حال آمرزش خواهى و بیامرزمان در حال پناهندگى و پناهمان ده

مُسْتَجیرینَ وَاَجِرْنا مُسْتَسْلِمینَ وَلا تَخْذُلْنا راهِبینَ وَآمِنّا راغِبینَ

در حال پناه جویى و زنهارمان ده در حال تسلیم شدگى و خوارمان مكن در حال هراسناكى و امانمان ده در حال امیدوارى

وَشَفِّعْنا ساَّئِلینَ وَاَعْطِنا اِنَّكَ سَمیعُ الدُّعاَّءِ قَریبٌ مُجیبٌ اَللّهُمَّ

و شفاعتمان را بپذیر در حال خواهندگى و به ما بده كه براستى تو شنواى دعائى و نزدیك و اجابت كننده اى خدایا

اَنْتَ رَبِّى وَاَنَا عَبْدُكَ وَاَحَقُّ مَنْ سَئَلَ الْعَبْدُ رَبُّهُ وَلَمْ یَسْئَلِ الْعْبادُ

تو پروردگار منى و من بنده تو و سزاوارترین كسى كه بنده از او درخواست كند پروردگار او است و درخواست نكنند بندگان

مِثْلَكَ كَرَماً وَجُوداً یا مَوْضِعَ شَكْوىَ السّائِلینَ وَیا مُنْتَهى حاجَةِ

كسى را چون تو در كرم و جود اى مرجع شكایت درخواست كنندگان و اى منتهاى حاجت

الرّاغِبینَ وَیا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ وَیا مُجیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرّینَ وَیا

مشتاقان و اى فریادرس فریادخواهان و اى پاسخ دهنده دعاى درماندگان و اى

مَلْجَاَ الْهارِبینَ وَیا صَریخَ الْمُسْتَصْرِخینَ وَیا رَبَّ الْمُسْتَضْعَفینَ

پناهگاه گریختگان و اى دادرس دادخواهان و اى پروردگار ناتوان شمردگان

وَیا كاشِفَ كَرْبِ الْمَكْرُوبینَ وَیا فارِجَ هَمِّ الْمَهْمُومینَ وَیا كاشِفَ

و اى غمزداى غم غمزدگان و اى غمگشاى ماتم زدگان و اى برطرف كننده

الْكَرْبِ الْعَظیمِ یااَللّهُ یارَحْمنُ یارَحیمُ یااَرْحَمَ الرّاحِمینَ صَلِّ عَلى

اندوه بزرگ اى خدا اى بخشاینده اى مهربان اى مهربانترین مهربانان درود فرست بر

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لى ذُنُوبى وَعُیُوبى وَاِساَّئَتى وَظُلْمى

محمد و آل محمد و بیامرز گناهانم و زشتیهایم و بدیم و ستمم

وَجُرْمى وَاِسْرافى عَلى نَفْسى وَارْزُقْنى مِنْ فَضْلِكَ وَرَحْمَتِكَ فَاِنَّهُ

و جنایتم و زیاده رویم را بر نفسم و روزیم كن از فضل و رحمت خویش زیرا كه

لا یَمْلِكُها غَیْرُكَ وَاعْفُ عَنّى وَاغْفِرْ لى كُلَّ ما سَلَفَ مِنْ ذُنُوبى

مالك آنها نیست كسى جز تو و بگذر از من و بیامرز برایم گناهان گذشته ام را

وَاعْصِمْنى فیما بَقِىَ مِنْ عُمْرى وَاسْتُرْ عَلَىَّ وَعَلى والِدىَّ

و نگاهم دار در باقیمانده از عمرم و بپوشان بر من و بر پدر و مادرم

وَ وَُلَْدى وَقَرابَتى وَاَهْلِ حُزانَتى وَ [كُلُّ] مَنْ كانَ مِنّى بِسَبیْلٍ مِنَ

و فرزندانم و خویشانم و بستگانم و هركس كه براه من مى رود از

الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ فى الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ فَاِنَّ ذلِكَ كُلَّهُ بِیَدِكَ وَاَنْتَ

مردان مؤ من و زنان با ایمان در دنیا و آخرت زیرا تمام اینها بدست تو است و تو

واسِعُ الْمَغْفِرَةِ فَلا تُخَیِّبْنى یا سَیِّدى وَلا تَرُدَّ دُعاَّئى وَلا یَدى اِلى

وسیع آمرزشى پس نومیدم مكن اى آقایم و دعایم را برمگردان و نه دستم را (خالى ) بسوى

نَحْرى حَتّى تَفْعَلَ ذلِكَ بى وَتَسْتَجیبَ لى جَمیعَ ما سَئَلْتُكَ

سینه ام تا انجام دهى آنچه را گفتم درباره ام و اجابت كنى برایم تمام آنچه را درخواست كردم

وَتَزیدَنى مِنْ فَضْلِكَ فَاِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَدیرٌ وَنَحْنُ اِلَیْكَ راغِبُونَ

و بیفزائى بر من از فضل خویش كه تو بر هر چیز توانائى و ما بسوى تو مشتاقیم

اَللّهُمَّ لَكَ الاْسْماَّءُ الْحُسْنى وَالاْمْثالُ الْعُلْیا وَالْكِبْرِیاَّءُ وَالاْ لاَّءُ

خدایا از تو است نامهاى نیكو و نمونه هاى والا و كبریاء و انواع نعمتها

اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ اِنْ كُنْتَ قَضَیْتَ فى هذِهِ

از تو خواهم به حق نامت در ((بسم اللّه الرحمن الرحیم )) اگر مقدر فرموده اى در این

اللَّیْلَةِ تَنَزُّلَ الْمَلاَّئِكَةِ وَالرُّوحِ فیه ا اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ

شب فرود آمدن فرشتگان و روح را (یعنى امشب را شب قدر قرار داده اى ) كه درود فرستى بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ وَاَنْ تَجْعَلَ اسْمى فِى السُّعَداَّءِ وَرُوحى مَعَ الشُّهَداَّءِ

محمد و قرار دهى نام مرا در زمره سعادتمندان و روحم را با شهیدان

وَاِحْسانى فى عِلِّیّینَ وَاِساَّئَتى مَغْفُورَةً وَاَنْ تَهَبَ لى یَقیناً تُباشِرُ

و كار نیكم را در علیین (بلندترین مقام بهشت ) و گناهانم را آمرزیده و ببخشى به من یقینى كه دلم همیشه

بِهِ قَلْبى وَایماناً لا یَشُوبُهُ شَكُّ وَرِضىً بِما قَسَمْتَ لى وَآتِنى فى

همراه آن باشد و ایمانى به من بدهى كه به شك آلوده نگردد و خوشنودى در آنچه قسمتم كرده اى و در

الدُّنْیا حَسَنَةً وَفِى الا خِرَةِ حَسَنَةً وَقِنى عَذابَ النّارِ وَاِنْ لَمْ تَكُنْ

دنیا خوبى و خوشى به من ده و در آخرت نیز خوبى بده و از عذاب دوزخ نگاهمان دار و اگر مقدر

قَضَیْتَ فى هذِهِ اللَّیْلَةِ تَنَزُّلَ الْمَلَّئِكَةِ وَالرُّوحِ فیه ا فَاَخِّرْنى اِلى

نفرموده اى در این شب فرود آمدن فرشتگان و روح را پس مرا تا بدان شب باقى بدار و

ذلِكَ وَارْزُقْنى فیها ذِكْرَكَ وَشُكْرَكَ وَطاعَتَكَ وَحُسْنَ عِبادَتِكَ

روزى من كن در آن شب ذكر خود و شكر و اطاعتت و نیكو پرستش كردنت را

وصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍبِاَفْضَلِ صَلَواتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

و درود فرست بر محمد و آل محمد به بهترین درودهایت اى مهربانترین مهربانان

یا اَحَدُ یا صَمَدُ یا رَبَّ مُحَمَّدٍ اغْضَبِ الْیَوْمَ لِمُحَمَّدٍ وَلاِبْرارِ عِتْرَتِهِ

اى یگانه اى بى نیاز اى پروردگار محمد خشم خود را در امروز بخاطر محمد و نیكان از عترتش (بر دشمنانشان )

واقْتُلْ اَعْدائَهُمْ بَدَداً وَاَحْصِهِمْ عَدَداً وَلا تَدَعْ عَلى ظَهْرِ الاَرْضِ

فروبار و درنتیجه بكُش دشمنانشان را یكى پس ازدیگرى و به شمارشان درآر جدا جدا و یك تن از ایشان را بر روى زمین باقى مگذار

مِنْهُمْ اَحَداً وَلا تَغْفِرْ لَهُمْ اَبَداً یا حَسَنَ الصُّحْبَةِ یا خَلیفَةَ النَّبِیّینَ اَنْتَ

و هرگز آنها را نیامرز اى نیكو رفاقت اى تكیه گاه پیمبران توئى

اَرْحَمُ الرّاحِمینَ الْبَدى ءُ الْبَدیعُ الَّذى لَیْسَ كَمِثْلِكَ شَى ءٌ وَالدّاَّئِمُ

مهربانترین مهربانان آفریننده پدید آرنده اى كه چیزى مانند تو نیست و خداى جاویدانى

غَیْرُ الْغافِلِ وَالْحَىُّ الَّذى لا یَمُوتُ اَنْتَ كُلَّ یَوْمٍ فى شَاْنٍ اَنْتَ خَلیفَةُ

كه غفلت نورزد و زنده اى كه هرگز نمیرد تو هر روز در كارى هستى تو تكیه گاه

 

مُحَمَّدٍ وَناصِرُ مُحَمَّدٍ وَمُفَضِّلُ مُحَمَّدٍ اَسْئَلُكَ اَنْ تَنْصُرَ وَصِىَّ مُحَمَّدٍ

محمد و یاور محمد و برترى دهنده محمد هستى از تو خواهم كه یارى دهى وصى محمد

وَخَلیفَةَ مُحَمَّدٍ وَالْقاَّئِمَ بِالْقِسْطِ مِنْ اَوْصِیاَّءِمُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ

و جانشین محمد و قیام كننده به عدل از اوصیاء محمد را كه درود تو بر او

وَعَلَیْهِمْ اِعْطِفْ عَلَیْهِمْ نَصْرَكَ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ إ لاّ اَنْتَ

و ایشان باد متوجه كن بر ایشان یاریت را اى كه نیست معبودى جز تو بحق كلمه ((لا اله الا انت ))

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْنى مَعَهُمْ فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ

درود فرست بر محمد و آل محمد و مرا در دنیا و آخرت با ایشان قرار ده

وَاجْعَلْ عاقِبَةَ اَمْرى اِلى غُفْرانِكَ وَرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

و پایان كارم را به آمرزش و رحمت خود بكشان اى مهربانترین مهربانان

وَكَذلِكَ نَسَبْتَ نَفْسَكَ یا سَیِّدى بِاللَّطیفِ بَلى اِنَّكَ لَطیفٌ فَصَلِّ

و این چنین خود را معرفى كرده اى اى آقاى من به اینكه لطف دارى آرى براستى تو لطف دارى پس درود

عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَالْطُفْ بى لِما تَشاَّءُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى

فرست بر محمد و آل محمد و لطف فرما به من بدان چه خواهى خدایا درود فرست بر محمد و

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنِى الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فى عامِنا هذا وَتَطَوَّلْ

محمد و آل محمد و روزیم گردان حج و عمره را در این سال و تفضّل فرما بر

عَلَىَّ بِجَمیعِ حَواَّئِجى لِلاْخِرَةِ وَالدُّنْیا پس سه مرتبه بگوید اَسْتَغْفِرُ اللّهَ

من به برآوردن همه حاجتهاى دنیا و آخرتم * * * * * * * * * * * * آمرزش خواهم از خدا

رَبِّى وَاَتُوبُ اِلَیْهِ اِنَّ رَبِّى قَریبٌ مُجیبٌ اَسْتَغْفِرُ اللّهَ رَبِّى وَاَتُوبُ

پروردگارم و بسویش توبه كنم كه براستى پروردگار من نزدیك و اجابت كننده است آمرزش خواهم از خدا پروردگارم و بسویش

اِلَیْهِ اِنَّ رَبّى رَحیمٌ وَدُودٌ اَسْتَغْفِرُ اللّهَ رَبِّى وَاَتُوبُ اِلَیْهِ اِنَّهُ كانَ غَفّارا

توبه كنم براستى پروردگارم مهربان و با محبت است آمرزش خواهم از خدا پروردگارم وبسویش توبه كنم كه براستى بسیار آمرزنده است

اَللّهُمَّ اغْفِرْ لى اِنَّكَ اَرْحَمُ الرّاحِمینَ رَبِّ اِنّى عَمِلْتُ سُوَّءا وَظَلَمْتُ

خدایا مرا بیامرز كه تو مهربانترین مهربانانى پروردگارا من بد كردم و به خویشتن ستم كردم

نَفْسى فَاغْفِرْ لى اِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاّ اَنْتَ اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا

پس بیامرز مرا كه نیامرزد گناهان را جز تو آمرزش خواهم از خدائى كه معبودى جز او

اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ الْحَلیمُ الْعَظیمُ الْكَریمُ الْغَفّارُ لِلذَّنْبِ الْعَظیمِ

نیست زنده و پاینده و بردبار و بزرگ و كریم و بسیار آمرزنده گناه بزرگ است

وَاَتُوبُ اِلَیْهِ اَسْتَغْفِرُ اللّهَ اِنَّ اللّهَ كانَ غَفُوراً رَحیماً پس این دعا را بخواند

و به سویش توبه كنم آمرزش خواهم از خدا كه براستى او آمرزنده و مهربان است * * * * * * * * * * * *

اَللّهُمَّ إ نّى اَسْئَلُكَ اَنْ تُصلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تَجْعَلَ

خدایا از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد و قرار ده

فیما تَقْضى وَتُقَدِّرُ مِنَ الاْمْرِ الْعَظیمِ الْمَحْتُومِ فى لَیْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ

در آنچه حكم فرموده و مقدّر كرده اى از فرمان بزرگ حتمى و مسلّمت در شب قدر از

الْقَضاَّءِ الَّذى لا یُرَدُّ وَلا یُبَدَّلُ اَنْ تَكْتُبَنى مِنْ حُجّاجِ بَیْتِكَ الْحَرامِ

آن حكمى كه بازگشت و تغییرى در آن نیست كه نامم را در زمره حاجیان خانه محترم كعبه ات

الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ الْمَشْكُورِ سَعْیُهُمُ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ

بنویسى آنانكه حجّشان پذیرفته و سعیشان مورد تقدیر و گناهانشان آمرزیده و

سَیِّئاتُهُمْ وَاَنْ تَجْعَلَ فیما تَقْضى وَتُقَدِّرُ اَنْ تُطیلَ عُمْرى وَتُوَسِّعَ

بدیهایشان جبران شده است و در قضا و قدرت مقدر فرمائى كه عمرم را طولانى كنى و روزیم

فى رِزْقى وَتُؤَدِّىَ عَنّى اَمانَتى وَدَیْنى آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ اَللّهُمَّ

را فراخ و امانت و قرضم را بپردازى آمین اى پروردگار جهانیان خدایا

اجْعَلْ لى مِنْ اَمْرى فَرَجاً وَمَخْرَجاً وَارْزُقْنى مِنْ حَیْثُ اَحْتَسِبُ

قرار ده در كارم گشایش و راهى و روزیم ده از آنجا كه گمان دارم

وَمِنْ حَیْثُ لا اَحْتَسِبُ وَاحْرُسْنى مِنْ حَیْثُ اَحْتَرِسُ وَمِنْ حَیْثُ لا

و از آنجا كه گمان ندارم و محافظتم كن از آنجا كه من خود را محافظت كنم و از آنجا كه

اَحْتَرِسُ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَسَلِّمْ كَثیراً

محافظت نكنم و درود فرست بر محمد و آل محمد و سلام فرست بسیار * * * * * * * * * * * * * * * * * *

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:19 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،

دعاى امام زمان عجَّ الله تعالى فرجه

كفعمى در مصباح فرموده این دعاء حضرت مهدى صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِ است .

اَللّهُمَّ ارْزُقْنا تَوْفیقَ الطّاعَةِ وَ بُعْدَ الْمَعْصِیَةِ

خدایا روزى ما كن توفیق اطاعت و دورى از گناه

وَ صِدْقَ النِّیَّةِ وَ عِرْفانَ الْحُرْمَةِ وَ اَكْرِمْنا بِالْهُدى وَالاِْسْتِقامَةِ وَسَدِّدْ

و صدق و صفاى در نیت و شناختن آنچه حرمتش لازم است و گرامى دار ما را به وسیله هدایت شدن و استقامت و استوار كن

اَلْسِنَتَنا بِالصَّوابِ وَالْحِكْمَةِ وَامْلاَْ قُلُوبَنا بِالْعِلْمِ وَالْمَعْرِفَةِ وَ طَهِّرْ

زبان‌هاى ما را به درستگویى و حكمت و لبریز كن دل‌هاى ما را از دانش و معرفت و پاك كن

بُطُونَنا مِنَ الْحَرامِ وَالشُّبْهَةِ وَاكْفُفْ اَیْدِیَنا عَنِ الظُّلْمِ وَالسَّرِقَةِ

اندرون ما را از غذاهاى حرام و شبهه ناك و بازدار دست‌هاى ما را از ستم و دزدى

وَاغْضُضْ اَبْصارَنا عَنِ الْفُجُورِ وَالْخِیانَةِ وَاسْدُدْ اَسْماعَنا عَنِ اللَّغْوِ

و بپوشان چشمان ما را از هرزگى و خیانت و ببند گوش‌هاى ما را از شنیدن سخنان بیهوده

وَالْغیبَةِ وَ تَفَضَّلْ عَلى عُلَماَّئِنا بِالزُّهْدِ وَالنَّصیحَةِ وَ عَلَى الْمُتَعَلِّمینَ

و غیبت و تفضل فرما بر علماى ما به پارسایى و خیرخواهى كردن و بر دانش آموزان

بِالْجُهْدِ وَالرَّغْبَةِ وَ عَلَى الْمُسْتَمِعینَ بِالاِْتِّباعِ وَالْمَوْعِظَةِ وَ عَلى

به كوشش داشتن و شوق و بر شنوندگان به پیروى كردن و پند گرفتن و بر

مَرْضَى الْمُسْلِمینَ بِالشِّفاَّءِ وَالرّاحَةِ وَ عَلى مَوْتاهُمْ بِالرَّاْفَةِ

بیماران مسلمان به بهبودى یافتن و آسودگى و بر مردگان آنها به عطوفت

وَالرَّحْمَةِ وَ عَلى مَشایِخِنا بِالْوَقارِ وَالسَّكینَةِ وَ عَلَى الشَّبابِ

و مهربانى كردن و بر پیرانمان به وقار و سنگینى و بر جوانان

بِالاِْنابَةِ وَالتَّوْبَةِ وَ عَلَى النِّساَّءِ بِالْحَیاَّءِ وَالْعِفَّةِ وَ عَلَى الاْغْنِیاَّءِ

به بازگشت و توبه و بر زنان به شرم و عفت و بر توانگران

بِالتَّواضُعِ وَالسَّعَةِ وَ عَلَى الْفُقَراَّءِ بِالصَّبْرِ وَالْقَناعَةِ وَ عَلَى الْغُزاةِ

به فروتنى و بخشش كردن و بر مستمندان به شكیبایى و قناعت و بر پیكار كنندگان

بِالنَّصْرِ وَالْغَلَبَةِ وَ عَلَى الاُْسَراَّءِ بِالْخَلاصِ وَالرّاحَةِ وَ عَلَى الاُْمَراَّءِ

به یارى و پیروزى و بر اسیران به رهایى یافتن و آسودگى و بر زمامداران

بِالْعَدْلِ وَالشَّفَقَةِ وَ عَلَى الرَّعِیَّةِ بِالاِْنْصافِ وَ حُسْنِ السّیرَةِ وَ بارِكْ

به عدالت داشتن و دلسوزى و بر ملت به انصاف و خوش رفتارى و بركت ده

لِلْحُجّاجِ وَالزُّوّارِ فِى الزّادِ وَالنَّفَقَةِ وَاقْضِ ما اَوْجَبْتَ عَلَیْهِمْ مِنَ

براى حاجیان و زائران در توشه و خرجى و به انجام رسان آنچه را بر ایشان واجب كردى از

الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ بِفَضْلِكَ وَ رَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ .

اعمال حج و عمره به وسیله فضل و رحمت خودت اى مهربان‌ترین مهربانان .

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:17 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،


 

زیارت عاشورا
 
بسم الله الرحمن الرحیم
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ اَمیرِ­الْمُؤْمِنینَ وَابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیّینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ فاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِساءِ الْعالَمینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ثارَ اللَّهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالْوِتْرَ الْمَوْتُورَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائِکَ عَلَیْکُمْ مِنّى جَمیعاً سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصیبَةُ بِکَ عَلَیْنا وَ عَلى جَمیعِ اَهْلِ الْاِسْلامِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصیبَتُکَ فِى السَّمواتِ عَلى جَمیعِ اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَیْکُمْ اَهْلَ الْبَیْتِ و لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَقامِکُمْ وَ اَزالَتْکُمْ عَنْ مَراتِبِکُمُ الَّتى رَتَّبَکُمُ اللَّهُ فیها

سلام بر تو اى ابا عبد اللَّه؛ سلام بر تو اى فرزند رسول خدا؛ سلام بر تو اى فرزند امیر المؤمنین و اى فرزند سیّد اوصیا؛ سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهرا سیّده زنان اهل عالم؛ سلام بر تو اى کسى که از خون پاک تو و پدر بزرگوارت خدا انتقام مى‏کشد؛ و از ظلم و ستم وارد بر تو دادخواهى مى‏کند. سلام بر تو و بر ارواح پاکى که در حرم مطهرت با تو مدفون شدند. بر جمیع شما  تا ابد از من درود و تحیت و سلام خدا باد. تا دلیل و نهار در جهان بر قرار است. اى ابا عبد اللَّه همانا تعزیتت (در عالم) بزرگ و مصیبتت در جهان بر ما شیعیان و تمام اهل اسلام سخت و عظیم و ناگوار و دشوار بود. و تحمل آن مصیبت بزرگ در آسمانها بر جمیع اهل سموات نیز سخت و دشوار بود. پس خدا لعنت کند امتى که اساس ظلم و ستم را بر شما اهل بیت رسول بنیاد کردند و خدا لعنت کند امتى را که شما را از مقام و مرتبه (خلافت) خود منع کردند و رتبه‏ هایى که خدا مخصوص به شما گردانیده بود، از شما گرفتند

وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْکُمْ وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدینَ لَهُمْ بِالتَّمْکینِ مِنْ قِتالِکُمْ بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَیْکُمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِیائِهِمْ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ اِلى یَوْمِ الْقِیمَةِ وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوانَ وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَیَّةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجانَةَ وَ لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِکَ بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى لَقَدْ عَظُمَ مُصابى بِکَ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَ مَقامَکَ وَ اَکْرَمَنى بِکَ اَنْ یَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِکَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ اجْعَلْنى عِنْدَکَ وَجیهاً بِالْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ فِى الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ

خدا لعنت کند آن امتى که شما را کشتند و خدا لعنت کند آن مردمى را که از امراى ظلم و جور براى قتال با شما اطاعت کردند. من به سوى خدا و به سوى شما از آن ظالمان و شیعیان آنها و پیروان و دوستانشان بیزارى مى‏جویم. اى ابا عبد اللَّه من تا قیامت سلم و صلحم با هر که با شما صلح است و در جنگ و جهادم با هر که با شما در جنگ است. خدا لعنت کند آل زیاد و آل مروان را. و خدا لعنت کند بنى­امیه را تمامی و لعنت کند پسر مرجانه را و لعنت کند عمر سعد را و خدا لعنت کند شمر را. و خدا لعنت کند گروهى را که اسبها را براى جنگ با حضرتت زین و لگام کردند و بر تو بناگاه هجوم آوردند و براى جنگ با تو مهیا گشتند. پدر و مادرم فداى تو باد؛ تحمل حزن و مصیبت بر من  به واسطه ظلم و ستمى که بر شما رفته سخت دشوار است. پس از خدایى که مقام تو را گرامى داشت و مرا هم به واسطه دوستى تو عزّت بخشید از او درخواست می­کنم که روزى من گرداند تا با امام منصور از اهل بیت محمد صلى اللَّه علیه وآله خون­خواه تو باشم. پروردگارا مرا به واسطه حضرت حسین نزد خود در دو عالم وجیه و آبرومند گردان

یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ وَ اِلى اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ وَ اِلى فاطِمَةَ وَ اِلَى الْحَسَنِ وَ اِلَیْکَ بِمُوالاتِکَ وَ بِاْلبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ ذلِکَ وَ بَنى عَلَیْهِ بُنْیانَهُ وَ جَرى فى ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَیْکُمْ وَ عَلى اَشْیاعِکُمْ بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَیْکُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ ثُمَّ اِلَیْکُمْ بِمُوالاتِکُمْ وَ مُوالاةِ وَلِیِّکُمْ وَ بِالْبَرائَةِ مِنْ اَعْدائِکُمْ وَالنَّاصِبینَ لَکُمُ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرائَةِ مِنْ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وَ وَلِىٌّ لِمَنْ والاکُمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عاداکُمْ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَنى بِمَعْرِفَتِکُمْ وَ مَعْرِفَةِ اَوْلِیائِکُمْ وَ رَزَقَنِى الْبَرائَةَ مِنْ اَعْدائِکُمْ اَنْ یَجْعَلَنى مَعَکُمْ فِى الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ

اى ابا عبد­اللَّه من به درگاه خدا تقرب جسته و به درگاه رسولش و به نزد حضرت فاطمه و حضرت حسن و به حضرت تو قرب مى‏طلبم به واسطه محبت و دوستى تو. و بیزارى از کسانى که اساس و پایه ظلم و بیداد را بر شما بنا نهادند و بیزارم از پیروان آنها و به درگاه خدا و نزد شما اولیاء خدا از آن مردم ستمکار ظالم بیزارى مى‏جویم و اول به درگاه خدا؛ سپس نزد شما تقرب مى‏جویم به سبب دوستى شما و دوستى دوستان شما و به سبب بیزارى جستن از دشمنان شما. و بیزارى از مردمى که با شما به جنگ و مخالفت برخاستند و از شیعیان و پیروان آنها هم بیزارى می­جویم. اى بزرگواران من سلم و صلحم با هر کس که با شما صلح است و در جنگ و مخالفتم با هر کس که با شما به جنگ است و دوستم با دوستان شما و دشمنم با دشمنان شما. پس از کرامت حق درخواست مى‏کنم به معرفت شما و دوستان شما مرا گرامى سازد و همیشه بیزارى از دشمنان شما را روزى من فرماید و مرا در دنیا و آخرت با شما  قرار دهد

وَ اَنْ یُثَبِّتَ لى عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ وَ اَسْئَلُهُ اَنْ یُبَلِّغَنِىَ الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَکُمْ عِنْدَ­اللَّهِ وَ اَنْ یَرْزُقَنى طَلَبَ ثارى مَعَ اِمامٍ هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْکُمْ وَ اَسْئَلُ اللَّهِ بِحَقِّکُمْ وَ بِالشَّأْنِ الَّذى لَکُمْ عِنْدَهُ اَنْ یُعْطِیَنى بِمُصابى بِکُمْ اَفْضَلَ ما یُعْطى مُصاباً بِمُصیبَتِه مُصیبَةً ما اَعْظَمَها وَ اَعْظَمَ رَزِیَّتَها فِى الْاِسْلامِ وَ فى جَمیعِ السَّمواتِ وَالْاَرْضِ اَللَّهُمَّ اجْعَلْنى فى مَقامى هذا مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْکَ صَلَواتٌ وَ رَحْمَةٌ وَ مَغْفِرَةٌ اَللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیاىَ مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتى مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

و در دو عالم به مقام صدق و صفاى با شما مرا ثابت بدارد و باز از خدا درخواست می­کنم که به مقام محمودى که خاص شما  است مرا برساند. و مرا نصیت کند که در رکاب امام زمان شما اهلبیت، که هادى و ظاهر شونده ناطق به حق است؛ خون­خواه باشم. و از خدا به حق شما و به شأن و مقام تقرب شما نزد خدا در خواست مى‏کنم، که ثواب غم و حزن و اندوه مرا به واسطه مصیبت بزرگ شما، بهترین ثوابى که به هر مصیبت زده‏اى عطا مى‏کند به من آن ثواب را عطا فرماید. و مصبت شما آل محمد در عالم اسلام بلکه در تمام عالم سماوات و ارض چقدر بزرگ بود و بر عزادارانش تا چه حد سخت و ناگوار گذشت. پروردگارا مرا در این مقام که هستم از آنان قرار ده که درود و رحمت و مغفرتت شامل حال آنها است. پروردگارا مرا به آیین محمد و آل اطهارش زنده بدار و گاه رحلت هم به آن آیین بمیران

اَللَّهُمَّ اِنَّ هذا یَوْمٌ تَبَرَّکَتْ بِهِ بَنُو اُمَیَّةَ وَ ابْنُ آکِلَةِ الْاَکْبادِ اللَّعینُ ابْنُ اللَّعینِ عَلى لِسانِکَ وَ لِسانِ نَبِیِّکَ صَلَى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فى کُلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فیهِ نَبِیُّکَ صَلَى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ الْعَنْ اَباسُفْیانَ وَ مُعاوِیَةَ وَ یَزیدَ بْنَ مُعاوِیَةَ عَلَیْهِمْ مِنْکَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الْآبِدینَ وَ هذا یَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِیادٍ وَ آلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَیْنَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ اَللَّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَیْهِمُ اللَّعْنَ مِنْکَ وَالْعَذابَ الْاَلیمَ اَللَّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ فى هذَا الْیَوْمِ وَ فى مَوْقِفى هذا وَ اَیَّامِ حَیاتى بِالْبَرائَةِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَیْهِمْ وَ بِالْمُوالاتِ لِنَبِیِّکَ وَ آلِ نَبِیِّکِ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمُ السَّلامُ.

پروردگارا این روز؛ روزى است که مبارک می دانستند آن را بنى امیه و پسر جگر خوار و یزید پلید لعین، پسر معاویه ملعون در زبان تو و زبان رسول تو صلى اللَّه علیه و آله در هر مسکن و منزل که رسول تو توقف داشت (همه جا او را به لعن یاد کرد). پرورگارا لعنت فرست بر ابى­سفیان و بر پسرش معاویه و پسرش یزید پلید. بر همه آنان لعن ابدى فرست و این روز (عاشوراء) روزى است که آل زیاد بن ابیه لعین و آل مروان بن حکم خبیث، به واسطه قتل حضرت حسین صلوات اللَّه علیه شادان بودند. پروردگارا تو لعن و عذاب الیم آنان را چندین برابر گردان. پروردگارا من به تو در این روز و در این مکان و در تمام دوران زندگانى به بیزارى جستن و لعن بر آن ظالمان و دشمنى آنها و بدوستى پیغمبر وآل اطهار او  تقرّب می­جویم.

سپس 100 مرتبه می­گویی:

اَللَّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِکَ اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَیْنِ وَ شایَعَتْ وَ بایَعَتْ عَلى قَتْلِهِ اَللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمیعاً.

و آنگاه 100 مرتبه تأکید  می­نمایی:

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ.

پروردگارا تو لعنت فرست بر اوّل ظالمى که در حق محمد و آل پاکش صلوات الله علیهم ظلم و ستم کرد. و آخرین ظالمى که از آن ظالم نخستین در ظلم تبعیّت کرد. پروردگارا تو بر جماعتى که بر علیه حضرت حسین بجنگ برخاستند لعنت فرست و بر شیعیانشان و بر هر که با آنان بیعت کرد و از آنها پیروى کرد. خدایا بر همه لعنت فرست.

سلام بر تو اى ابا عبد اللَّه و بر ارواح پاکى که  فانی در وجود تو شدند. سلام خدا از من  بشما باد الى­الابد مادامى که شب و روزی برقرار و باقى است و خدا این زیارت مرا آخرین عهد با حضرتت قرار ندهد. سلام بر حضرت حسین و بر حضرت على بن الحسین و بر فرزندان حسین و بر اصحاب حسین

و آنگاه می­گویی:

اَللَّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَابْدَأْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ الثَّانِىَ وَالثَّالِثَ والرَّابِعَ اَللَّهُمِّ الْعَنْ یَزیدَ خامِساً وَالْعَنْ عُبَیْدَ اللَّهِ بْنَ زِیادٍ وَابْنَ مَرْجانَةَ وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ اَبى سُفْیانَ وَ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوانَ اِلى یَوْمِ الْقِیمَةِ.

سپس به سجده رفته و می­گویی:

اَللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاکِرینَ لَکَ عَلى مُصابِهِمْ اَلْحَمْدُ للَّهِ عَلى عَظیمِ رَزِیَّتى اَللَّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَیْنِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ.

پروردگارا تو لعنت مرا مخصوص گردان باولین شخص ظالم و اول در حق اولین ظالم و آنگاه در حق دومین و سوّمین و چهارمین. پروردگارا و آنگاه لعنت فرست بر یزید پنجم آن ظالمان و باز لعنت فرست بر عبید اللَّه بن زیاد پسر مرجانه و عمر سعد و شمر و آل ابى سفیان و آل زیاد و آل مروان تا روز قیامت

ذکر سجده:

 خدایا ترا ستایش مى­کنم بستایش شکر گذاران تو؛ برغم اندوهى که بمن در مصیبت رسید. سپاس خدا را، بر عزادارى و اندوه و غم بزرگ من. پروردگارا شفاعت حضرت حسین را روزى که بر تو وارد می­شوم نصیبم بگردان. و مرا نزد خود ثابت قدم بدار به صدق و صفا در روزى که بر تو وارد می­شوم؛ با حضرت حسین و اصحابش که در راه خدا جانشان را نزد حسین فدا کردند (همنشین) باشم.

   


نظرات()  
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390  08:15 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: مفاتیح الجناح ،


ولادت حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله

شب هفدهم شب ولادت حضرت خاتم الا نبیاء صلوات الله علیه و شب بسیار مباركى است و سیّد نقل كرده كه در مثل چنین شب نیز قبل از هجرت به یكسال معراج آن حضرت بوده.

روز هفدهم بنابر مشهور بین علماء امامیّه روز ولادت باسعادت حضرت خاتم الا نبیاء محمد بن عبدالله صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله است و معروف آنست كه ولادت باسعادتش در مكّه معظّمه در خانه خود آن حضرت واقع شده در روز جمعه در وقت طلوع فجر در عام الفیل در ایّام سلطنت انوشیروان عادل و نیز در این روز شریف سنه هشتاد و سه ولادت حضرت امام جعفر صادق علیه السلام واقع شده و باعث مزید فضل و شرافت این روز گردیده و بالجمله این روز روز بسیار شریفى است و از براى آن چند عمل است:

اوّل: غسل

دوّم: روزه و از براى آن فضیلت بسیار است و روایت شده كه هركه این روز را روزه بدارد ثواب روزه یك سال خدا براى او بنویسد و این روز یكى از آن چهار روز است كه در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است

سیّم: زیارت حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله از نزدیك و دور

چهارم: زیارت امیرالمؤ منین علیه السلام به همان زیارتى كه حضرت صادق علیه السلام كرده و تعلیم محمّد بن مسلم فرموده و بیاید انشاءالله در باب زیارات

پنجم: در وقتى كه روز بلند شود دو ركعت نماز كند در هر ركعت بعد از حمد ده مرتبه اِنّا اَنْزَلْناهُ و ده مرتبه توحید بخواند و بعد از سلام در مصلاّى خود بنشیند و این دعا بخواند اَللّهُمَّ اَنْتَ حَىُّ لاتَمُوتُ الخ و این دعاى مبسوطى است و چون سَنَدَش را منتهى به معصوم ندیدم مراعات اختصار را اَهَمّ دیدم هركه طالبست به رجوع زاد المعاد رجوع نماید .

ششمّ: آنكه مسلمانان این روز را تعظیم بدارند و تصدّق و خیرات بنمایند و مؤ منین را مسرور كنند و به زیارت مشاهد مشرّفه روند و سیّد در اقبال شرحى از لزوم تعظیم این روز ذكر نموده و فرموده كه من یافتم طایفه نصارى و جمعى از مسلمین را كه تعظیم بزرگى از روز ولادت عیسى علیه السلام مى نمایند و تعجّب كردم كه چگونه مسلمانان قانع شدند كه روز مولود پیغمبرشان كه اعظم از همه پیغمبران است به این مرتبه از تعظیم باشد كه اَدْوَنْ از تعظیم نصارى است مولد عیسى علیه السلام را.

   


نظرات()  

وبلاگ آشـــــــــوب

همــــــه چـــــی بــــرای همــــــه چـــــی